Pan Bóg Zastępów, On jest Królem chwały

Ps 24 (23), Święto Ofiarowania Pańskiego 2 II

Bramy, podnieście swe szczyty, unieście się, odwieczne podwoje, 

aby mógł wkroczyć Król chwały.

W Kościele pierwszych wieków dla Święta Ofiarowania Pańskiego używano greckiego terminu Hypapante – Spotkanie. Wskazuje on na spotkanie Jezusa z Symeonemi Anną. Niektórzy dostrzegają w tej nazwie pierwsze spotkanie Jezusa z Jerozolimą i świątynią, co zapowiadało Jego spotkanie z Kościołem. Przybycie Pana do świątyni oznacza Jego wejście do Kościoła i do duszy każdego wiernego, która jest świątynią duchową. Pan przepowiedział to wejście przezproroka Malachiasza: 

Oto Ja wyślę przed tobą anioła mego..., a potem nagle przybędzie do swej świątyni Pan, którego wy oczekujecie (Ml 3, 1-4). 

Idźmy z radością na spotkanie Pana

Ps 122 (121) - Niedziela Chrystusa Króla C

Ucieszyłem się, gdy mi powiedziano: Pójdziemy do domu Pana.

Już stoją nasze stopy w twoich bramach, Jeruzalem.

Do niego wstępują pokolenia Pańskie, aby zgodnie z prawem Izraela wielbić imię Pana.

Tam ustawiono trony sędziowskie, trony domu Dawida.

Psalm 122 jest śpiewany w liturgii Uroczystości Chrystusa Króla (rok C). Jest to jeden z Psalmów Stopni - był śpiewany przez pielgrzymów przybywających do Świątyni Jerozolimskiej. Wspmonienie "tronów domu Dawida" oraz "domu Pana", w którym się wielbi Jego imię, przywodzi na myśl rzeczywistość królestwa Bożego. Do pełnej realizacji tej rzeczywistości zmierza historia zbawienia: do przywrócenia Królowania Boga nad światem. 

Jesteś kapłanem tak jak Melchizedek

Ps 110 (109) Uroczystość Bożego Ciała C

Rzekł Pan do Pana mego: Siądź po mojej prawicy...

Pan przysiągł i nie będzie żałował: Ty jesteś kapłanem na wieki na wzór Melchizedeka.

Psalm 110 wspomina tajemniczą postać Melchizedeka, króla-kapłana, który na krótką chwilę pojawia się w historii Ludu Bożego w czasach Abrahama:

Melchizedek, król Szalemu, kapłan Boga Najwyższego, wyszedł na spotkanie Abrahama ... i udzielił mu błogosławieństwa. ... Imię jego najpierw oznacza króla sprawiedliwości, a następnie także króla Szalemu, to jest Króla Pokoju. Bez ojca, bez matki, bez rodowodu, nie ma ani początku dni, ani też końca życia, upodobniony zaś do Syna Bożego, pozostaje kapłanem na zawsze. (Hbr 7, 1-4)

Do Melchizedeka odwołuje się Autor Listu do Hebrajczyków uzasadniając tytuł kapłański Chrystusa. W dyskusji ze starą religią, gdzie kapłaństwo przynależało do pokolenia Lewiego, do synów Aarona, Melchizedek jawi się jako zapowiedź innego Kapłana, Jezusa Chrystusa, który był "nazwany przez Boga kapłanem na wzór Melchizedeka" (Hbr 5, 10).

Pan Bóg króluje, pełen majestatu

Ps 93 XXXIV Niedziela Zwykła B,

Uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata

Pan króluje, oblókł się w majestat, odział się w potęgę...

Twój tron niewzruszony na wieki.

Idea królowania Chrystusa w życiu człowieka jest obecna w różnych tradycjach chrześcijańskich. Zależnie od różnorodnych elementów charakteryzujących te tradycje jest przedstawiana w inny sposób.

Tyś wielką chlubą naszego narodu

Ps 48 (47) - Uroczystość Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej

Refren Psalmu przeznaczonego na dziś i na inne święta maryjne jest zaczerpnięty z Księgi Judyty: "Tyś wielka chlubą naszego narodu" (Jdt 15, 9d). Słowa te wypowiedziano o Judycie, mądrej niewieście, której czyn warto przypomnieć modląc się słowami dzisiejszego Psalmu. Skrót tej historii można znaleźć tutaj. Zobaczymy w niej, że Bóg często wybiera na narzędzia to, co słabe w oczach świata. I tak nie znający lęku  i niepokonany wojownik i dowódca Holofernes zginął z ręki słabej kobiety. 

Męstwo i ufność Judyty są zapowiedzią męstwa i ufności Maryi. Dziś czcimy jej szczególną obecność na Jasnej Górze, gdzie w Częstochowskiej Ikonie odbiera cześć wiernych. Do Jasnogórskiego Sanktuarium możemy odnieść słowa Psalmu 48:  

Wielki jest Pan i godzien wielkiej chwały ...

Święta Jego góra, wspaniałe wzniesienie, radością jest całej ziemi.

Rozważamy, Boże, Twoją łaskawość we wnętrzu Twojej świątyni.

Obejdźcie dokoła Syjon, policzcie jego wieże, by powiedzieć, że Bóg jest naszym Bogiem na wieki.
Zwróćmy uwagę, że ostatnia strofa odwołuje się do zwyczaju pielgrzymwania: Obejdźcie dokoła ... by powiedzieć, że Bóg jest naszym Bogiem.