W krainie życia będę widział Boga

Ps 116B (115) - II Niedziela Wielkiego Postu

Nawet wtedy ufałem, gdy mówiłem: «Jestem w wielkim ucisku».

Wypełnię me śluby dla Pana przed całym Jego ludem.

Nie jest sztuką ufać i składać Bogu dziękczynienie gdy wszystko idzie po naszej myśli... To dosyć znane stwierdzenie. Spróbujmy jeszcze raz się z nim zmierzyć, szczególnie w kontekście czytań na II niedzielę Wilekiego Postu - w kontekście ofiary Abrahama:

Bóg wystawił Abrahama na próbę. Rzekł do niego: Abrahamie! A gdy on odpowiedział: Oto jestem - powiedział: weź twego syna jedynego, którego miłujesz, Izaaka, idź do kraju Moria i tam złóż go w ofierze na jednym z pagórków, jakie ci wskażę. (Rdz 22, 1- 2)

W krainie życia będę widział Boga

Ps 116A - XXIV Niedziela Zwykła B

Oplotły mnie więzy śmierci, dosięgły mnie pęta otchłani, ogarnął mnie strach i udręka.

Ale wezwałem imienia Pana: „O Panie, ratuj me życie!”

Będę chodził w obecności Pana w krainie żyjących.

W XXIV Niedzielę Zwykłą modlimy sie słowami Psalmu 116-go. Psalm ten śpiewa się także wpodczas liturgii pogrzebowej. Czy to zbieg okoliczności? 

Kielich zbawienia wzniosę w imię Pana

Ps 116 - Uroczystość Bożego Ciała B, 7/10 czerwca 2012

Czym się Panu odpłacę za wszystko, co mi wyświadczył?

Podniosę kielich zbawienia i wezwę imienia Pana.

Cenna jest w oczach Pana śmierć Jego świętych.

Jam sługa Twój, syn Twej służebnicy. Ty rozerwałeś moje kajdany.

Tobie złożę ofiarę pochwalną i wezwę imienia Pana.

Wypełnię me śluby dla Pana przed całym Jego ludem.


... Ty rozerwałeś moje kajdany.

Pierwsza rfleksja to świadomość dzieł Pana, któych dokonał dla mnie i we mnie. Ta świadomość pobudza do wdzięczności. Kiedy porównuję swoje życie w niewoli (rozmaitych moich niewolach, wewnętrznych i zewnętrznych) i cudowny dar wolności, otrzymanej od Pana, pieśń pochwalna sama rodzi się w sercu i spontanicznie powstaje pytanie: 

Czym się Panu odpłacę za wszystko, co mi wyświadczył?

Rozmiłowałem się, iż wysłucha Pan głos modlitwy mojéj

Psalm CXIV. U Żydów 116.

Przekład Ks. Jakóba Wujka

Zamyka się w tym Psalmie dziękowanie Bogu, iż raczy wysłuchać prośby nasze, a wyswobodzać z trudności tutecznych.

Alleluja.

Rozmiłowałem się, iż wysłucha Pan głos modlitwy mojéj.

Albowiem skłonił ucho swego ku mnie: a we dni moje będę wzywał.

Ogarnęły mię boleści śmiertelne: a niebezpieczeństwa piekielne potkały mię: nalazłem ucisk i boleść.

I wzywałem imienia Pańskiego: O Panie! wybaw duszę moję.

Miłościwy Pan, i sprawiedliwy: a Bóg nasz jest litościwy.

Pan strzeże maluczkich: uniżyłem się, a wybawił mię.

Nawróć się, duszo moja: do odpocznienia twego; albowiem ci Pan dobrze uczynił.

Bo wyrwał duszę moję od śmierci, oczy moje od płaczu, nogi moje od upadku.

Będę się podobał Panu w krainie żywiących.

Psalm CXV.

Gdy z prawdziwą chwałą będziem Pana Boga wyznawali, a skromnie, co na nas przypadnie, wycierpimy, co nam za to będzie, okazuje.

Alleluja.

Uwierzyłem, przetóżem mówił: a ja poniżon jestem bardzo. 

Jam rzekł w zachwyceniu mojem: Każdy człowiek kłamca. 

Cóż oddam Panu za wszystko, co mi dobrze czynił?

Kielich zbawienia wezmę, a imienia Pańskiego wzywać będę.

Śluby moje Panu oddam przede wszystkim ludem jego.

Droga przed oblicznością Pańską śmierć świętych jego.

O Panie! bom ja sługa twój: jam sługa twój, i syn służebnice twojéj: potargałeś pęta moje.

Tobie ofiaruję ofiarę chwały, a imienia Pańskiego wzywać będę.

Śluby moje Panu oddam przed oczyma wszystkiego ludu jego:

W sieniach domu Pańskiego, w pośrodku ciebie, o Jeruzalem!

Mam przecz Pana miłować, który z łaski swojej raczył usłyszeć głos prośby mojej

Psalm 116

Przekład Jana Kochanowskiego

Mam przecz Pana miłować, który z łaski swojej

Raczył usłyszeć głos prośby mojej;

Dał mi ucho łaskawe - Tego będę wzywał,

Póki duch we mnie będzie przebywał.

Już mi na szyję prawie śmierć okrutna była

Swe nieuchronne sidła wrzuciła;

Już mię były piekielne kłopoty ścisnęły

I trwogi prawie ostatnie z jęły.