Smiłuj się, Panie, czasu mego niepokoja

Psalm 57

Przekład Jana Kochanowskiego

Smiłuj się, Panie, czasu mego niepokoja,

W Tobie ufanie kładzie dusza moja.

Niechaj ulęgę w pewnej Twych skrzydeł zasłonie,

Aż bystra zapalczywość i niechęć opłonie.

Ciebie wzywam, Boże mój! Ty iścisz me prośby,

Ty z nieba pomoc mnie ześlesz, a groźby

Złych ludzi w śmiech obrócisz; dobroć wieczny Boże

I prawda Twoja nigdy płoną być nie może.

Smiłuj sie nade mną, Boże, smiłuj sie nade mną, bo w cię pwa dusza moja

Psalm 57
(LVI, Psałterz Floriański)

Smiłuj sie nade mną, Boże, smiłuj sie nade mną, bo w cię pwa dusza moja

a i w cień skrzydłu twoju pwać będę, aże pominie lichota.

Wołać będę ku Bogu nawyszszemu, Bogu, jenże dobrze uczynił mnie.

Posłał s niebios i wywolił mie, dał w potępę depcące mnie.

Posłał Bog miłosierdzie swe i prawdę swoję i wywolił duszę moję z pośrzodka szczeniąt lwow; spał jeśm zamącon.