Nawet
wtedy ufałem, gdy mówiłem: «Jestem w wielkim
ucisku».
Wypełnię
me śluby dla Pana przed całym Jego ludem.
Nie jest sztuką ufać i składać Bogu dziękczynienie gdy wszystko idzie po naszej myśli... To dosyć znane stwierdzenie. Spróbujmy jeszcze raz się z nim zmierzyć, szczególnie w kontekście czytań na II niedzielę Wilekiego Postu - w kontekście ofiary Abrahama:
Bóg wystawił Abrahama na próbę. Rzekł do niego: Abrahamie! A gdy on odpowiedział: Oto jestem - powiedział: weź twego syna jedynego, którego miłujesz, Izaaka, idź do kraju Moria i tam złóż go w ofierze na jednym z pagórków, jakie ci wskażę. (Rdz 22, 1- 2)
