Modlitwa w oczekiwaniu na Ducha Świetego, cz. 2

Światłości najświętsza, Serc wierzących wnętrza Poddaj Twej potędze.	Nakazy Pana słuszne - radują serce; przykazanie Pana jaśnieje i oświeca oczy (Ps 19, 9) Rozmyślajcie o Panu i Jego potędze, szukajcie zawsze Jego oblicza! (Ps 105, 4)
Bez Twojego tchnienia Cóż jest wśród stworzenia, Jeno cierń i nędze.	Przez słowo Pana powstały niebiosa i wszystkie ich zastępy przez tchnienie ust Jego. (Ps 33, 6) On nie wzgardził ani się nie brzydził nędzą biedaka, ani nie ukrył przed nim swojego oblicza (Ps 22, 25)
Obmyj, co nieświęte, Oschłym wlej zachętę, Ulecz serca ranę.	Wyciągam ręce do Ciebie; moja dusza pragnie Ciebie jak zeschła ziemia. (Ps 143, 6) Pan posłał swe słowo, aby ich uleczyć i wyrwać z zagłady ich życie. (Ps 107, 20)
Nagnij, co jest harde, Rozgrzej serca twarde, Prowadź zabłąkane.	Nie pojmują i nie rozumieją, błąkają się w ciemnościach (Ps 82, 5) Obyście usłyszeli dzisiaj głos Jego: Nie zatwardzajcie serc waszych! (Ps 95, 7-8)
Daj Twoim wierzącym, W Tobie ufającym Siedmiorakie dary.	Pan hojnie darzy łaską i chwałą, nie odmawia dobrodziejstw postępującym nienagannie (Ps 84, 12) Chcę śpiewać Panu, który obdarzył mnie dobrem. (Ps 13, 6)
Daj zasługę męstwa, Daj wieniec zwycięstwa, Daj szczęście bez miary.	Stwórz, o Boże, we mnie serce czyste i odnów w mojej piersi ducha niezwyciężonego! (Ps 51, 12) Pan sam obdarzy szczęściem a nasza ziemia wyda swój owoc (Ps 85, 13)
Amen! Alleluja!	Abyśmy wielbili święte imię Twoje i dumni byli z Twej chwały... A cały lud niech powie: Amen! Alleluja! (Ps 106, 47-48)

Kiedy Bóg mówi, nie gardź Jego słowem

Ps 95(94) III Niedziela Wielkiego Postu

Obyście dzisiaj usłyszeli głos Jego: „Niech nie twardnieją wasze serca jak w Meriba, jak na pustyni w dniu Massa, gdzie Mnie kusili wasi ojcowie, doświadczali Mnie, choć widzieli moje dzieła”.

Cóż to za wydarzenie Massa i Meriba? Przeczytajmy:

Całe zgromadzenie Izraelitów wyruszyło na rozkaz Pana... Potem rozbili obóz w Refidim, gdzie lud nie miał wody do picia. … Lud pragnął tam wody i dlatego … mówił: Czy po to wyprowadziłeś nas z Egiptu, aby nas wydać na śmierć z pragnienia? Bóg rzekł do Mojżesza: Weź w rękę laskę, którą uderzyłeś Nil, i idź. Oto uderzysz w skałę, a wypłynie z niej woda, i lud zaspokoi swe pragnienie.

Mojżesz nazwał to miejsce Massa i Meriba, ponieważ tutaj kłócili się Izraelici i wystawiali Pana na próbę, mówiąc: Czy też Pan jest rzeczywiście wśród nas, czy nie? (Wj 17, 1 - 7)

Słysząc głos Pana, serc nie zatwardzajcie

Ps 95 (94) XXVII NZ C

Przyjdźcie, radośnie śpiewajmy Panu,
wznośmy okrzyki ku chwale Opoki naszego zbawienia.

Stańmy przed obliczem Jego z uwielbieniem, radośnie śpiewajmy Mu pieśni.

• Radośnie będę Cię chwalił przy wtórze harfy, Boże, mój Boże! (Ps 43, 4)
• Stałeś się dla mnie pomocą i w cieniu Twych skrzydeł wołam radośnie: do Ciebie lgnie moja dusza, prawica Twoja mnie wspiera. (Ps 63, 8-9)
• Radośnie śpiewajcie Bogu, naszej Mocy, wykrzykujcie Bogu Jakuba! Zacznijcie śpiew i w bęben uderzcie, w harfę słodko dźwięczącą i lirę! (Ps 81, 2-3)

Słysząc głos Pana, serc nie zatwardzajcie

Ps 95 (94) XVIII Niedziela Zwykła C

Obyście dzisiaj usłyszeli głos Jego: Niech nie twardnieją wasze serca jak w Meriba, jak na pustyni w dniu Massa, gdzie Mnie kusili wasi ojcowie, doświadczali Mnie, choć widzieli moje dzieła.
Psalm 95 jest wezwaniem do słuchania Pana, słuchaniem z otwartym i gotowym sercem. Na pustyni Meriba, w dniu Massa, Izraelici nie słuchali głosu Boga, ponieważ troska o byt przesłoniła im wszystko. Czytania XVIII Niedzieli Zwykłej pozpowiadają nam, co zrobić, aby nasze serca pozostały otwarte i gotowe do słuchania.

Wezwanie do chwalenia Pana

Ps 95 (94) Invitatorium

Przyjdźcie, radośnie śpiewajmy Panu, 
wznośmy okrzyki ku chwale Opoki naszego zbawienia.

Stańmy przed obliczem Jego z uwielbieniem, radośnie śpiewajmy Mu pieśni.

Przyjdźcie, uwielbiajmy Go padając na twarze, 
zegnijmy kolana przed Panem, który nas stworzył.

Albowiem On jest naszym Bogiem, a my ludem Jego pastwiska i owcami w Jego ręku.

Naucz mnie chodzić Twoimi ścieżkami

Ps 95 - XXIII Niedziela Zwykła A, IV i XXI B

Obyście dzisiaj usłyszeli głos Jego: „Niech nie twardnieją wasze serca jak w Meriba, jak na pustyni w dniu Massa, gdzie Mnie kusili wasi ojcowie, doświadczali Mnie, choć widzieli moje dzieła”. 

Refren Naucz mnie chodzić Twoimi ścieżkami jest powtórzeniem refrenu z poprzedniej niedzieli. Niech to nas zachęci do spostrzeżenia pewnej konsekwencji w słowie, kóre jest nam dane. Prosiliśmy Pana, by pokazał nam swoje ścieżki - i oto Jego odpowiedź: SŁUCHAJCIE! 

Pójdźcie do Pana z winnym pokłonem, stańmy z radością przed jego tronem

Psalm 95

Śpiewnik Ks. F. Głodkiewicza

Pójdźcie do Pana z winnym pokłonem, + Stańmy z radością przed jego tronem;

Pieśń chwały jego niech brzmi z weselem, + Bóg to zbawieniem, Bóg naszym celem.

Pan to jest wielki nad wszystkie pany, + On nie odepchnie lud swój wybrany;

On w ręku swoim trzyma świat cały, + Bo ręce jego wszystko stwarzały.

Pódźcie, przed naszym Panem śpiewaymy, ochoczm sercem cześć mu oddaymy

Psalm 95

Przekład Franciszka Karpińskiego (Ps XCIV)

Ten Psalm w Hebrayskim także tytułu nie ma, w Greckim zaś tłumaczeniu przyznany Dawidowi. Złożony zaś był albo od Moyżesza (jak sądzą Żydzi) roku czterdziestego błąkania się Izraelitów po puszczy; albo od niepewnego jakiego autora, napominającego Żydów, ażeby chwalili Boga, i nie mruczeli na niego.

Pódźcie, przed naszym Panem śpiewaymy, + Ochoczm sercem cześć mu oddaymy

Uprzedźmy jego twarz świętą zrana, + Niech od nas pierwszych będzie wzywana.

Pódźmy z ochotą, Panu chwałę dajmy i Jego łaskę wieczną wyznawajmy!

Psalm 95

Przekład Jana Kochanowskiego, "Psałterz Dawidów"

Pódźmy z ochotą, Panu chwałę dajmy + I Jego łaskę wieczną wyznawajmy!

Stawmy się przed Nim, zbawcą wszech trudności, + Szafarzem zdrowia i trwałych radości.

Spieszmy się k'Niemu, spieszmy się z dziękami + I z wdzięcznym luteń dźwiękiem, i z pieśniami.

Pan to jest wielki, król niezwyciężony, + Nad insze wszytki bogi przełożony;

W Jego są ręku ziemskie głębokości + I niedostępne górne wysokości;

Jego jest morze i On je sam sprawił, + I wszytkorodną ziemię On postawił.