|
Światłości
najświętsza,
Serc
wierzących wnętrza
Poddaj Twej
potędze.
|
Nakazy Pana
słuszne - radują serce; przykazanie Pana jaśnieje i oświeca oczy (Ps 19, 9)
Rozmyślajcie
o Panu i Jego potędze, szukajcie zawsze Jego oblicza! (Ps 105, 4)
|
|
Bez Twojego
tchnienia
Cóż jest
wśród stworzenia,
Jeno cierń i
nędze.
|
Przez słowo
Pana powstały niebiosa i wszystkie ich zastępy przez tchnienie ust Jego. (Ps
33, 6)
On nie
wzgardził ani się nie brzydził nędzą biedaka, ani nie ukrył przed nim swojego
oblicza (Ps 22, 25)
|
|
Obmyj, co
nieświęte,
Oschłym wlej
zachętę,
Ulecz serca
ranę.
|
Wyciągam ręce do Ciebie; moja dusza pragnie Ciebie jak zeschła ziemia. (Ps
143, 6)
Pan posłał
swe słowo, aby ich uleczyć i wyrwać z zagłady ich życie. (Ps 107, 20)
|
|
Nagnij, co
jest harde,
Rozgrzej
serca twarde,
Prowadź
zabłąkane.
|
Nie pojmują
i nie rozumieją, błąkają się w ciemnościach (Ps 82, 5)
Obyście
usłyszeli dzisiaj głos Jego: Nie zatwardzajcie serc waszych! (Ps 95, 7-8)
|
|
Daj Twoim
wierzącym,
W Tobie
ufającym
Siedmiorakie
dary.
|
Pan hojnie
darzy łaską i chwałą, nie odmawia dobrodziejstw postępującym nienagannie (Ps
84, 12)
Chcę śpiewać
Panu, który obdarzył mnie dobrem. (Ps 13, 6)
|
|
Daj zasługę
męstwa,
Daj wieniec
zwycięstwa,
Daj
szczęście bez miary.
|
Stwórz, o
Boże, we mnie serce czyste i odnów w mojej piersi ducha niezwyciężonego! (Ps
51, 12)
Pan sam
obdarzy szczęściem a nasza ziemia wyda swój owoc (Ps 85, 13)
|
|
Amen! Alleluja!
|
Abyśmy
wielbili święte imię Twoje i dumni byli z Twej chwały... A cały lud niech
powie: Amen! Alleluja! (Ps 106, 47-48)
|
"Panie, naucz nas modlić się!" Ta prośba uczniów Chrystusa wraca echem w naszych sercach, gdy stajemy bezradni wobec tajemnicy rozmowy z Bogiem. I oto Pan sam daje nam natchnione słowa modlitwy, które znajdujemy w Biblii. 150 Psalmów stanowi swoisty "Biblijny Modlitewnik", w którym słowa płynące od Boga do nas zlewają się w jedno z tymi, które my kierujemy do Boga.
Showing posts with label 22. Show all posts
Showing posts with label 22. Show all posts
Modlitwa w oczekiwaniu na Ducha Świetego, cz. 2
Boże mój, Boże, czemuś mnie opuścił?
Ps 22 - VI Niedziela Wielkiego Postu - Męki Pańskiej
Żaden Psalm nie oddaje jak ten Męki Pańskiej. Jest Psalmem, którego słowa wypełniły się na Golgocie. I jest to Psalm, którym Jezus modlił się podczas agonii na krzyżu.
Ps 22 Mk 15
Ps 22 Mk 15
Boże mój, Boże, czemuś mnie opuścił?
|
O godzinie dziewiątej Jezus zawołał donośnym głosem: Eloí, Eloí, lamá sabachtháni. To znaczy: Boże
mój, Boże mój, czemuś Mnie opuścił?
|
Szydzą ze mnie wszyscy, którzy na mnie patrzą wykrzywiają
wargi i potrząsają głowami
|
Ci zaś, którzy przechodzili obok, przeklinali Go,
potrząsali głowami, mówiąc: Ej, Ty, który burzysz przybytek i w trzech dniach
go odbudowujesz, zejdź z krzyża i ocal samego siebie.
|
«Zaufał Panu, niech go Pan wyzwoli, niech go ocali,
jeśli go miłuje».
|
…drwili między sobą i mówili: Innych wybawiał, siebie
nie może wybawić. Mesjasz, niechże teraz zejdzie z krzyża, żebyśmy widzieli i
uwierzyli.
|
Sfora psów mnie opadła, otoczyła mnie zgraja
złoczyńców.
|
Zaczęli pluć na Niego ... policzkowali
Go … bili Go pięściami po twarzy ... oskarżali Go ... krzyczeli: Ukrzyżuj!
|
Przebodli moje ręce i nogi, policzyć mogę wszystkie
moje kości. Dzielą między siebie moje szaty i los rzucają o moją suknię.
|
Ukrzyżowali Go i rozdzielili między siebie Jego szaty,
rzucając o nie losy, co który miał zabrać.
|
Modlitwa nocą w czas niedoli
Panie, mój Boże, za dnia wołam,
nocą się żalę przed Tobą. (Ps 88, 2)
nocą się żalę przed Tobą. (Ps 88, 2)
Szukam Pana w
dzień mojej niedoli...
Rozmyślam nocą w sercu, roztrząsam i duch mój docieka. (Ps 77, 3-7)
Rozmyślam nocą w sercu, roztrząsam i duch mój docieka. (Ps 77, 3-7)
Boże mój,
wołam przez dzień, a nie odpowiadasz,
wołam i nocą, a nie zaznaję pokoju. (Ps 22, 3)
wołam i nocą, a nie zaznaję pokoju. (Ps 22, 3)
Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił?
Ps 22 (21), Niedziela Męki Pańskiej
Słowa, którymi Psalmista opisywał swoją udrękę, odpowiadają opisowi Męki Chrystusa. Sam Jezus modlił się słowami Psalmu 22 umierając na krzyżu.
Psalm 22 na stacjach Drogi Krzyżowej:
- Sąd Piłata
Boże mój, wołam przez dzień, a nie odpowiadasz, wołam i nocą, a nie zaznaję pokoju. A przecież Ty mieszkasz w świątyni, Chwało Izraela! - Jezus bierze krzyż
Szydzą ze mnie wszyscy, którzy na mnie patrzą, rozwierają wargi, potrząsają głową.
Będę Cię chwalił w wielkim zgromadzeniu
Ps 22 - V Niedziela Wielkanocna.
Wypełnię
me śluby wobec bojących się Boga.
Moja dusza będzie żyła
dla Niego, potomstwo
moje Jemu będzie służyć, przyszłym
pokoleniom o Panu opowie, a sprawiedliwość Jego
ogłoszą ludowi, który się narodzi.
Pierwszą część Psalmu 22 modliliśmy się w Wilekim Poście, odnajdując w nim proroczy opis męki Chrystusa. Druga jego część wraca w V niedzielę wielkanocną, kiedy słowo Boże kieruje naszą uwagą na owoc, który mamy przynieść, którego oczekuje Ojciec.
Ojciec mój przez to dozna chwały, Że owoc obfity przyniesiecie i staniecie się moimi uczniami. (J 15, 1-9)
Boże! czemuś mię, czemuś mię móy wieczny Boże opuścił w ten dzień niebezpieczny?
Psalm 22
przeklad Franciszka Karpińskiego (w tym zbiorze nosi numer XXI)
Ten Psalm śpiewali zawsze z rana Żydzi w kościele przy całopaleniu wzywając pomocy Bożey. Można pomyśleć, że był złożony od Dawida, kiedy uciekał przed Saulem, albo przed Absalonem; ale Kościół Chrześciański stosuje go do męki Chrystusa Pana, w którego tu osobie Dawid mówi. Jakoż z wyrazami tego Psalmu zgadzają się, Święci: Jan, Mateusz i Marek Ewangelistowie, i Koncylium drugie Konstantynopolitańskie, potępiające Teodora Mopsuestena
Boże! czemuś mię, czemuś mię móy wieczny + Boże opuścił w ten dzień niebezpieczny?
Sprzeciwiają się, ani jedną drogą + Chodzić występki z zbawieniem nie mogą,
Cały dzień tęskny wołałem do Pana, + I prośba moja nie jest wysłuchana,
Wołałem w nocy; ani mi to Panie + Wzięte za głupstwo ustawne wołanie.
Co mieszkasz w niebie! Izrael cię chwali! + Przodkowie nasi tobie zaufali,
Wysłuchałeś ich, kiedy cię prosili, + Ani się twojey obrony wstydzili.
Czemuś mię Boże opuścił mój wieczny? Spoglądnij na mnie w ten dzień niebezpieczny.
Psalm 22
tekst: Śpiewnik Liturgiczny Ks. Głodkiewicza, 1867 r. (tu: Psalm 21)
Czemuś mię Boże opuścił mój wieczny? + Spoglądnij na mnie w ten dzień niebezpieczny.
Grzechy to moje tak mię przygniatają, + I od zbawienia mego oddalają.
Cały dzień tęskny wołałem do Pana, + A prośba moja nie jest wysłuchana.
Wołałem w nocy, ani mi to Panie + Weźmiesz za słabość, to moje wołanie.
O Ty, co mieszkasz na wysokim niebie, + Tyś Izraela chlubą był w potrzebie.
Ojcowie nasi Tobie zaufali, + I zawsze Twojej pomocy doznali.
Ani też kiedy byli zawstydzeni, + Ufni w Twej łasce zawsze wybawieni.
Boże, czemuś mię, czemuś mię, mój wieczny Boże, opuścił w mój czas ostateczny?
Psalm 22
przekład Jana Kochanowskiego, "Psałterz
Dawidów"
Boże, czemuś
mię, czemuś mię, mój wieczny + Boże, opuścił
w mój czas ostateczny?
Zwątpiony mój
świat, żywot opłakany, + Nie ma się czego
człowiek jąć stroskany.
Cały dzień
wołam, Boże mój, do Ciebie, + A Ty próśb nie
chcesz przyjąć mych do siebie.
Całą noc
wołam, lecz wołanie moje + Nieprzejednane
mija ucho Twoje.
Ale, o Panie,
Panie dobrotliwy, + Tyś on
mieszkaniec i stróż niewątpliwy
Miasta
świętego, skąd na wszytki strony + Brzmi głos
Twej chwały niezastanowiony.
Subscribe to:
Comments (Atom)

