Idźmy z radością na spotkanie Pana

Ps 122 (121) - Niedziela Chrystusa Króla C

Ucieszyłem się, gdy mi powiedziano: Pójdziemy do domu Pana.

Już stoją nasze stopy w twoich bramach, Jeruzalem.

Do niego wstępują pokolenia Pańskie, aby zgodnie z prawem Izraela wielbić imię Pana.

Tam ustawiono trony sędziowskie, trony domu Dawida.

Psalm 122 jest śpiewany w liturgii Uroczystości Chrystusa Króla (rok C). Jest to jeden z Psalmów Stopni - był śpiewany przez pielgrzymów przybywających do Świątyni Jerozolimskiej. Wspmonienie "tronów domu Dawida" oraz "domu Pana", w którym się wielbi Jego imię, przywodzi na myśl rzeczywistość królestwa Bożego. Do pełnej realizacji tej rzeczywistości zmierza historia zbawienia: do przywrócenia Królowania Boga nad światem. 

Pan będzie sądził ludy sprawiedliwie

Ps 98 (97) XXXIII NZw C

Śpiewajcie Panu przy wtórze cytry, ... na oczach Pana, Króla, się radujcie.

Niech szumi morze i wszystko, co w nim żyje, krąg ziemi i jego mieszkańcy.

Rzeki niech klaszczą w dłonie, góry niech razem wołają z radości.

W obliczu Pana, który nadchodzi, bo przychodzi osądzić ziemię.

Wśród tak wielu tragicznych przepowiedni i wyobrażeń o końcu świata, powszechnych kataklizmach i nieuniknionej zagładzie zwieńczonej nieubłaganym sądem ostatecznym, który prawdopodbnie skaże nas na męki we wzorowanym na Hollywoodzkich filmach piekle, Psalm 98 jest jakby nie na miejscu.

Jest to Psalm pełen okrzyków radości, tańca i śpiewu; radość Autora jest tak wielka, że zaprasza rzeki do klaskania i góry do wykrzykiwania - żeby dzieliły z nim tę radość.

Co jest przyczyną radości? 

Gdy zmartwychwstanę, będę widział Boga

Ps 17 (16) XXXII NZw C

Rozważ, Panie, moją słuszną sprawę, usłysz moje wołanie,wysłuchaj modlitwy moich warg nieobłudnych. Moje kroki mocno trzymały się Twoich ścieżek, nie zachwiały się moje stopy.
A Ja w sprawiedliwości ujrzę Twe oblicze, ze snu powstając nasycę się Twym widokiem.

W listopadzie odwiedzamy groby naszych bliskich, modlimy się za zmarłych. Także liturgia kieruje nasze myśli ku śmierci i temu, co potem nastąpi. Zgodnie z katechizmową formułą sa trzy rzeczy, których możemy być pewni: śmierć, sąd Boży, niebo albo piekło.

Katechizm Kościoła Katolickiego uczy: "W obliczu Chrystusa, który jest prawdą, zostanie ostatecznie ujawniona prawda o relacji każdego człowieka z Bogiem. Sąd Ostateczny ujawni to, co każdy uczynił dobrego, i to, czego zaniechał w czasie swego ziemskiego życia, łącznie z wszystkimi tego konsekwencjami." (KKK 1039)

Będę Cię wielbił, Boże mój i Królu

Ps 145(144) XXXI NZ C

Będę Ciebie wielbił, Boże mój i Królu, i sławił Twoje imię przez wszystkie wieki.

Każdego dnia będę Ciebie błogosławił i na wieki wysławiał Twoje imię.

Pan jest łagodny i miłosierny, nieskory do gniewu i bardzo łaskawy.

Pan jest dobry dla wszystkich, a Jego miłosierdzie nad wszystkim, co stworzył.

Uwielbienie wyrażone w pierwszych liniach powyższego fragmentu Psalmu 145 jest reakcją człowieka na miłosierdzie Pana. Doświadczenie Boga, który okazuje łaskawość, nie pamięta złego i nie wymierza kary, ale zwleka dając czas na nawrócenie - budzi odpowiedź uwielbienia. Tak doświadczył Pana Boga także Mędrzec:

Nad wszystkim masz litość, bo wszystko w Twej mocy, i oczy zamykasz na grzechy ludzi, by się nawrócili. Miłujesz bowiem wszystkie stworzenia, niczym się nie brzydzisz, co uczyniłeś... Oszczędzasz wszystko, bo to wszystko Twoje, Panie, miłośniku życia. (Mdr 11, 22 – 12, 2 - Isze czyt. XXXI N.Zw.C)

Biedak zawołał i Pan go wysłuchał

Ps 34 (33) XXX NZ C

Pan słyszy wołających o pomoc i ratuje ich od wszelkiej udręki.

Pan jest blisko ludzi skruszonych w sercu, ocala upadłych na duchu.

Ewangelia, którą poprzedza modlitwa Psalmem 34tym, nosi tytuł: Wysłuchana modlitwa skruszonego grzesznika.

"Jezus powiedział do niektórych, co ufali sobie, że są sprawiedliwi, a innymi gardzili, tę przypowieść: Dwóch ludzi przyszło do świątyni, żeby się modlić, jeden faryzeusz a drugi celnik...

Pan Bóg okazał ludom swe zbawienie

Ps 98 (97) XXVIII NZ C

Śpiewajcie Panu pieśń nową, albowiem uczynił cuda.

Zwycięstwo Mu zgotowała Jego prawica i święte ramię Jego.

• Bogu memu chcę zaśpiewać pieśń nową: Panie, jesteś wielki i przesławny, przedziwny w sile swojej i niezwyciężony. Niech Ci służy wszelkie Twoje stworzenie, bo Ty rzekłeś i stało się. Tyś posłał Twego ducha, a on zbudował wszystko, i nie ma nikogo, kto by się sprzeciwił Twemu głosowi. (Jd 16, 13-14)

Słysząc głos Pana, serc nie zatwardzajcie

Ps 95 (94) XXVII NZ C

Przyjdźcie, radośnie śpiewajmy Panu,
wznośmy okrzyki ku chwale Opoki naszego zbawienia.

Stańmy przed obliczem Jego z uwielbieniem, radośnie śpiewajmy Mu pieśni.

• Radośnie będę Cię chwalił przy wtórze harfy, Boże, mój Boże! (Ps 43, 4)
• Stałeś się dla mnie pomocą i w cieniu Twych skrzydeł wołam radośnie: do Ciebie lgnie moja dusza, prawica Twoja mnie wspiera. (Ps 63, 8-9)
• Radośnie śpiewajcie Bogu, naszej Mocy, wykrzykujcie Bogu Jakuba! Zacznijcie śpiew i w bęben uderzcie, w harfę słodko dźwięczącą i lirę! (Ps 81, 2-3)

Chwal, duszo moja, Pana, Stwórcę swego

Ps 146 - IV NZ A, XXIII i XXXII NZ B, XXVI NZ C

Pan wiary dochowuje na wieki, uciśnionym wymierza sprawiedliwość,

chlebem karmi głodnych, wypuszcza na wolność uwięzionych.

Pan przywraca wzrok ociemniałym, Pan dźwiga poniżonych,

Pan kocha sprawiedliwych, Pan strzeże przybyszów, ochrania sierotę i wdowę.

Pana pochwalcie, On dźwiga biednego

Ps 113 (112), XXV Niedziela Zwykła C

Kto jest jak nasz Pan Bóg, i co ma siedzibę w górze, i w dół spogląda na niebo i na ziemię.

Podnosi z prochu nędzarza i dźwiga z gnoju ubogiego, by go posadzić wśród książąt swojego ludu.

• Pan uboży i wzbogaca, poniża i wywyższa. Z pyłu podnosi biedaka, z barłogu dźwiga nędzarza, by go wśród możnych posadzić, by dać mu tron zaszczytny. (1 Sm 2, 7-8)
• A moja dusza będzie radować się w Panu, będzie się weselić z Jego ratunku. Wszystkie moje kości powiedzą: Któż, o Panie, podobny do Ciebie, który wyrywasz biedaka z mocy silniejszego, z mocy grabieżcy - [biedaka] i nędzarza. (Ps 35, 9-10)

Wstanę i wrócę do mojego ojca

Ps 51 (50) XXIV Niedziela Zwykła C

Zmiłuj się nade mną, Boże, 

w łaskawości swojej.

Nie odrzucaj mnie od swego oblicza...

Boże, moją ofiarą jest duch skruszony. 

Pokornym i skruszonym sercem 

Ty, Boże, nie gardzisz.

Z Ewangelii na XXIV Niedzielę Zwykłą:

Młodszy syn ... roztrwonił swój majątek ... 

Wtedy zastanowił się i rzekł: ... Zabiorę się i pójdę do mego ojca, i powiem mu: Ojcze, zgrzeszyłem przeciw Bogu i względem ciebie, już nie jestem godzien nazywać się twoim synem: uczyń mię choćby jednym z najemników. Wybrał się więc i poszedł do swojego ojca. (Łk 15, 1-32)

Całemu światu głoście Ewangelię

Ps 117 (116) XXI Niedziela Zwykła C

Chwalcie Pana wszystkie narody, wysławiajcie Go wszystkie ludy,

bo potężna nad nami Jego łaska, a wierność Pana trwa na wieki.

"Psalm 117 [116] jest najkrótszy ze wszystkich Psalmów: w oryginale hebrajskim składa się jedynie z siedemnastu słów. Pierwsze słowo to hésed.

Panie, mój Boże, pospiesz mi z pomocą

Ps 40 (39) XX Niedziela Zwykła

Z nadzieją czekałem na Pana, a On się pochylił nade mną i wysłuchał mego wołania.

Wydobył mnie z dołu zagłady, z błotnego grzęzawiska, ... i umocnił moje kroki.

Powyższy werset Psalmu 40 wybrzmiewa na tle I czytania niedzielnej Liturgii Słowa:

W czasie oblężenia Jerozolimy przywódcy, którzy trzymali Jeremiasza w więzieniu ... wzięli Jeremiasza i wtrącili go, spuszczając na linach, do cysterny Malkiasza, syna królewskiego, która się znajdowała na dziedzińcu wartowni. W cysternie zaś nie było wody, lecz błoto; zanurzył się więc Jeremiasz w błocie.

Szczęśliwy naród wybrany przez Pana

Ps 33 (32) XIX Niedziela Zwykła C

Oczy Pana zwrócone na tych, którzy czekają na Jego łaskę, 

aby ocalił ich życie od śmierci i żywił ich w czasie głodu.

Ten werset Psalmu 33 szczególnie koresponduje z Ewangelią XIX Niedzieli Zwykłej. Zauważmy to najpierw w obrazie Jezusa, który zapowiada, że Sam będzie usługiwał tym, których zastanie czuwających:

Szczęśliwi owi słudzy, których pan zastanie czuwających, gdy nadejdzie. Zaprawdę, powiadam wam: Przepasze się i każe im zasiąść do stołu, a obchodząc będzie im usługiwał. (Łk 12, 32-48)

Słysząc głos Pana, serc nie zatwardzajcie

Ps 95 (94) XVIII Niedziela Zwykła C

Obyście dzisiaj usłyszeli głos Jego: Niech nie twardnieją wasze serca jak w Meriba, jak na pustyni w dniu Massa, gdzie Mnie kusili wasi ojcowie, doświadczali Mnie, choć widzieli moje dzieła.
Psalm 95 jest wezwaniem do słuchania Pana, słuchaniem z otwartym i gotowym sercem. Na pustyni Meriba, w dniu Massa, Izraelici nie słuchali głosu Boga, ponieważ troska o byt przesłoniła im wszystko. Czytania XVIII Niedzieli Zwykłej pozpowiadają nam, co zrobić, aby nasze serca pozostały otwarte i gotowe do słuchania.

Pan mnie wysłuchał, kiedy Go wzywałem

Ps 138 (137) XVII Niedziela Zwykła C

Będę Cię sławił, Panie, z całego serca, bo usłyszałeś słowa ust moich.

Wysłuchałeś mnie, kiedy Cię wzywałem...

Synowska ufność jest poddawana próbie i potwierdza się w ucisku . Zasadnicza trudność dotyczy modlitwy prośby, wstawiennictwa za siebie lub za innych. Niektórzy przestają w ogóle się modlić, ponieważ - jak sądzą - ich prośba nie zostaje wysłuchana. Pojawiają się dwa pytania: dlaczego uważamy, że nasza prośba nie została wysłuchana? W jaki sposób nasza modlitwa jest wysłuchana, "skuteczna "? (KKK 2734)

Prawy zamieszka w domu Twoim, Panie

Ps 15 - XXII N.Zw. B, XVI N.Zw. C
Kto zamieszka na Twej górze świętej? 

- Ten, kto postępuje nienagannie, 
- kto działa sprawiedliwie 
- kto mówi prawdę w swym sercu,

- kto swym językiem oszczerstw nie głosi.

- Kto nie czyni bliźniemu nic złego, 
- kto nie ubliża swoim sąsiadom,

- kto za godnego wzgardy uważa złoczyńcę, ale szanuje tego, kto się boi Pana.

- Kto dotrzyma przysięgi dla siebie niekorzystnej, 
- kto nie daje swych pieniędzy na lichwę

- i nie da się przekupić przeciw niewinnemu. 

Ożyje serce szukających Boga

Ps 69 (68) XV Niedziela Zwykła C

Boże, wysłuchaj mnie w Twojej wielkiej dobroci, w Twojej zbawczej wierności.

Ożyje serce szukających Boga
Dwie refleksje przychodzą z rozważaniem tego wersetu: 
1. Nasz Bóg jest Bogiem Życia. Źródłem i Pełnią Życia. Jeżeli więc czujemy, że tego życia nam brakuje, gdzieś ono w nas zanika, nie żyjemy w pełni ale jakby trwamy tylko pośród zmieniających się kolei losu, to pamiętajmy, że zawsze możemy zwrócić się do Źródła Życia - do Boga, który go nam udzieli obficie. Kiedy więc udamy sie do Niego?
2. "Kto szuka Cię, już znalazł Ciebie" - samo szukanie Boga jest już życiodajną zmianą na jaka się zdecydowaliśmy. Słusznie więc powtarzamy w refrenie psalmu: ożyje serce szukającyh Boga. Wystarczy szukać, by znaleźć Źródło Życia.

Pan mym dziedzictwem, moim przeznaczeniem

Ps 16 (15) XIII Niedziela Zwykła, rok C

Mówię do Pana: Tyś jest Panem moim. Pan moim dziedzictwem i przeznaczeniem ...

Ty ścieżkę życia mi ukażesz, pełnię Twojej radości i wieczną rozkosz po Twojej prawicy.

Psalm 16 to Psalm tych, którzy idą za Jezusem. Psalmy tych, którzy pozostawili wszystko i jedynie Pan jest ich dziedzictwem i przeznaczeniem. 

Ewangelia XIII Niedzieli Zwykłej (Łk 9, 51-62) wyraźnie wskazuje ten ważny warunek, z którym musi się zmierzyć każdy uczeń: trzeba porzucić wszystko, aby iść za Jezusem.

Ciebie, mój Boże, pragnie moja dusza

Ps 63 (62) XII Niedziela Zwykła C

Boże, mój Boże, szukam Ciebie i pragnie Ciebie moja dusza.

Ciało moje tęskni za Tobą, jak ziemia zeschła i łaknąca wody.

Pragnąłbym Cię poznać, o Panie, który mnie znasz. Pragnąłbym Cię poznać tak, jak i ja jestem poznany. [...] Jakże więc szukam Ciebie, Panie?

Sławię Cię, Panie, bo mnie wybawiłeś

Ps 30 (29) X Niedziela Zwykła, rok C
Gniew Jego bowiem trwa tylko przez chwilę, a Jego łaska przez całe życie.

Nie będziecie oddawali czci bogom obcym, spomiędzy bogów okolicznych narodów, (…) by się nie rozpalił na ciebie gniew Pana, Boga twego, i nie zmiótł cię z powierzchni ziemi. (Pwt 6, 14-15)

Przeżywanie gniewu (...) może być potwierdzeniem miłości. W tym właśnie znaczeniu Pismo Święte mówi o gniewie Boga (por. Wj 15, 7). Z gniewnym bólem reagował Jezus na przykład wtedy, gdy stanowczo upominał bankierów handlujących w świątyni i gdy wywracał im stoły (por. Mt 21, 12). (Ks. M. Dziewiecki, source)