O modlitwie porannej

Panie, wołam do Ciebie
i rano modlitwa moja
niech do Ciebie dotrze. 
(Ps 88, 14)

Wołam do Boga
i Pan mnie ocali. 

Wieczorem, rano i w południe
narzekam i jęczę, 

a głosu mego On wysłucha. 
(Ps 55, 17-18)

Dusza moja oczekuje Pana
bardziej niż strażnicy świtu,
bardziej niż strażnicy świtu. 
(Ps 130, 6)

Bóg pomoże o brzasku poranka. 
(Ps 46, 6)

O nadziei

• Ps 119, 49: Pomnij na słowo swoje do Twojego sługi, przez które mi dałeś nadzieję.
• Ps 130, 5: W Panu pokładam nadzieję, nadzieję żywi moja dusza: oczekuję na Twe słowo. 

O nadziei

Ps 4, 6-7: Miejcie w Panu nadzieję! ... Wznieś ponad nami, o Panie, światłość Twojego oblicza!

Ps 25, 5: Ty jesteś Bóg, mój Zbawca, i w Tobie mam zawsze nadzieję.

Ps 71, 5: Ty bowiem, mój Boże, jesteś moją nadzieją, Panie, ufności moja od moich lat młodych!

Ps 37, 34: Miej nadzieję w Panu i strzeż Jego drogi, a On cię wyniesie, abyś posiadł ziemię.

Ps 40, 2: Złożyłem w Panu całą nadzieję; On schylił się nade mną i wysłuchał mego wołania.

Ps 146, 5: Szczęśliwy, komu pomocą jest Bóg Jakuba, kto ma nadzieję w Panu, Bogu swoim.

Bóg Zbawicielem pełnym miłosierdzia

Ps 130. V Niedziela W. Postu A

Z głębokości wołam do Ciebie Panie, Panie wysłuchaj głosu mego!
Nachyl swe ucho na głos mojego błagania.

Psalm 130 w liturgii V Niedzieli Wielkiego Postu jest odpowiedzią na czytanie z Księgi proroka Ezachiela:

Tak mówi Pan Bóg: Oto otwieram wasze groby i wydobywam was z grobów, ludu mój... poznacie, że Ja jestem Pan, gdy wasze groby otworzę i z grobów was wydobędę, ludu mój. Udzielę wam mego ducha po to, byście ożyli... (Ez 37, 14-12)

Modlitwa Psalmem 130-tym zakłada wiarę, że moc Boga jest ponad bramą grobu i śmierci. Byłoby bezsensem wołac do Boga "z głębokości" śmierci i otchłani, gdyby nie wiara w to, że dla Pana nie ma rzeczy niemożliwych, że grób - który dla nas wydaje się kresem wszystkich możliwości - nie jest barierą dla naszego Pana. 

Out of the depths I cry to you, Lord

Psalm 130 w wykonaniu "Sons of Korah"

U Pana łaska oraz odkupienie

Ps 130 - Dziesiąta Niedziela zwykła B, 10 czerwca 2012

Z głębokości wołam do Ciebie, Panie, Panie, wysłuchaj głosu mego. U Pana jest bowiem łaska, u Niego obfite odkupienie.On odkupi Izraela ze wszystkich jego grzechów.

Psalm 130 jest w liturgii słowa 10tej niedzieli zwykłej odpowiedzią na opis spotkania Boga i człowieka zaraz po grzechu pierworodnym. Bóg przechadzając się po ogrodzie spotkał człowieka „i zapytał go: „Gdzie jesteś?” – On odpowiedział: „Usłyszałem Twój głos w ogrodzie, przestraszyłem się, bo jestem nagi, i ukryłem się”. 

Z głebokości wołam do Ciebie, Panie. Panie, usłysz głos mój

Psalm 130

Przekład Czesława Miłosza

Z głebokości wołam do Ciebie, Panie. Panie, usłysz głos mój! 

Niech będą uszy twoje otwarte + na głos błagania mego.

Jeżeli pamięć o występkach zachowasz, Panie, + któż się ostoi?

Ale z Tobą jest przebaczenie, + abyś w bojaźni był czczony.

Z głębokości wołałem k tobie, Panie!

Psalm CXXIX. U Żydów 130.

Przekład Ks. Jakóba Wujka

Modlitwa osobliwa kającego się a pokutującego człowieka, który prosi, aby go pan wolnym od grzechów uczynił.

Z głębokości wołałem k tobie, Panie!

Panie, wysłuchaj głos mój: niech będą uszy twoje nakłonione na głos modlitwy mojéj.

Jeźli będziesz obaczał nieprawości, Panie: Panie, któż wydzierży?

Z głębi do ciebie wołałem, Panie! Panie! wysłuchay me modły

Ps 130 w przekładzie F. Karpińskiego

Ten Psalm jest jeden z siedmiu pokutnych. Napisany od niepewnego autora, może od któregoś od będących w niewoli Babilonskiey, wzdychającego do wolności. Kościól Łaciński śpiewa go za umarłych.

Z głębi do ciebie wołałem, Panie! + Panie! wysłuchay me modły,

Uszu twych na me nakłoń wołanie. + Srogie mi troski dobodły.

Jeżeli zważać nasze masz złości, + Panie! któż tobie wytrzyma?

Aleś ty łaskaw! Pańskiey litości + Chciwemi czekam oczyma.

Z głębi do Ciebie wołałem Panie, Ty racz wysłuchać moje wołanie.

Ps 130, ks. F. X. Głodkiewicz

Z głębi do Ciebie wołałem Panie, + Ty racz wysłuchać moje wołanie.

Uszu swych nakłoń na moje modły, + Bo mi już srogie bole dobodły.

Jeśli pamiętać chcesz nasze złości, + Panie, któż ujdzie Twojej srogości?

U Ciebie jednak jest ubłaganie; + Przeto w zakonie szukam Cię, Panie.

De profundis clamavi ad te, Domine

Ps 130 

De profundis clamavi ad te, Domine;

Domine, exaudi vocem meam. Fiant aures tuæ intendentes

in vocem deprecationis meæ.

Si iniquitates observaveris, Domine, Domine, quis sustinebit?

Quia apud te propitiatio est; et propter legem tuam sustinui te, Domine.

Sustinuit anima mea in verbo ejus:

Speravit anima mea in Domino.

A custodia matutina usque ad noctem, speret Israël in Domino.

Quia apud Dominum misericordia, et copiosa apud eum redemptio.

Et ipse redimet Israël ex omnibus iniquitatibus ejus.

W troskach głębokich ponurzony, do Ciebie, Boże niezmierzony

Psalm 130

W troskach głębokich ponurzony,+ Do Ciebie, Boże niezmierzony,

Wołam, racz smutne prośby moje + Przyjąć w łaskawe uszy swoje!

Jeśli tej z nami surowości + Będziesz chciał użyć, jako złości

Nasze są godne: kto praw, Panie, + Przed srogim sądem Twym zostanie?

Z głębokości wołał jeśm k tobie, Gospodnie

Psalm 130

(CXXIX, Psałterz Floriański)

Z głębokości wołał jeśm k tobie, Gospodnie; <Gospodnie>, usłysz głos moj!

Bądźcie uszy twoje słuszające głosa modlitwy mojej.

Będzieszli lichoty chować, Panie, Panie, kto ścirzpi?