Na rzekach babilońskich, tamo siedzieli jesmy i płakali

Psalm 137
(CXXXVI, Psałterz Floriański)

Na rzekach babilońskich, tamo siedzieli jesmy i płakali, gdy wspominali <jesmy> Syjon.

Na wirzbach w pośrzodku jej zawiesieli jesmy organy nasze.

Bo tamo pytali nas, jiż to jęćce wiodli nas, słowa pieśni,

a jiż to odwiedli nas: Pienie pojcie nam z pieśni Syjon.

Kako piać będziemy pienie panowo w ziemie cudzej?

Z głębokości wołał jeśm k tobie, Gospodnie

Psalm 130

(CXXIX, Psałterz Floriański)

Z głębokości wołał jeśm k tobie, Gospodnie; <Gospodnie>, usłysz głos moj!

Bądźcie uszy twoje słuszające głosa modlitwy mojej.

Będzieszli lichoty chować, Panie, Panie, kto ścirzpi?

Gospodnie, wysłuchaj modlitwę moję i wołanie moje k tobie przydzi

Psalm 102

(CI, Psałterz Floriański)

Gospodnie, wysłuchaj modlitwę moję i wołanie moje k tobie przydzi.

Nie otewracaj oblicza twego ote mnie; w ktorykoli dzień mącę sie, nakłoń ku mnie ucho twoje.

W torykoli dzień wzowę cie, rychło wysłuchaj mie.

Bo seszli są jako dym dniowie moji a kości moje jako skwarczek zeschły są.

Bit jeśm jako siano i zeschło jest sierce moje, bo jeśm zapomniał jeść chleba mego.

Od głosa stękania mego przylnęła jest kość moja mięsu memu.

Smiłuj sie nade mną, Boże, smiłuj sie nade mną, bo w cię pwa dusza moja

Psalm 57
(LVI, Psałterz Floriański)

Smiłuj sie nade mną, Boże, smiłuj sie nade mną, bo w cię pwa dusza moja

a i w cień skrzydłu twoju pwać będę, aże pominie lichota.

Wołać będę ku Bogu nawyszszemu, Bogu, jenże dobrze uczynił mnie.

Posłał s niebios i wywolił mie, dał w potępę depcące mnie.

Posłał Bog miłosierdzie swe i prawdę swoję i wywolił duszę moję z pośrzodka szczeniąt lwow; spał jeśm zamącon.

Rzkł jest głupi na swojem siercu: Nie Boga

Psalm 53
(LII w Psałterzu Floriańskim)

Rzkł jest głupi na swojem siercu: Nie Boga.

Skazili są sie i nieludzszczy sczynili są sie w lichotach swojich; nie, jenże by uczynił dobre.

Bog s nieba weźrzał jest na syny ludzskie, by widział, jestli rozumny albo szukający Boga.

Smiłuj sie nade mną, Boże, podług wielikiego miłosierdzia twego

Psalm 51
(Psałterz Floriański, # L)

Smiłuj sie nade mną, Boże, podług wielikiego miłosierdzia twego

i podług mnożstwa lutowania twego zgładź lichotę moję.

Dalej omyj mie od lichoty mojej i od grzecha mego oczyści mie,

bo lichotę moję ja poznawam i grzech moj przeciwo mnie jest zawżdy.

Tobie samemu zgrzeszył jeśm i złe przed tobą czynił jeśm, by sprawion w mołwach twojich, i przemożesz, gdy cie sądzą.

Wszystcy ludzie kleszczycie rękama, śpiewajcie Bogu w głosie wiesiela

Psalm 47
(Psałterz Floriański XLVI)

Wszystcy ludzie kleszczycie rękama, śpiewajcie Bogu w głosie wiesiela!

Bo Gospodzin wysoki, groźny, krol wieliki nade wszą ziemią.

Podał jest lud pod nas a pogany pod nogi nasze.

Wybrał jest nam dziedzinę swoję, cudność Jakob, jąż miłował.

Jakoż żąda jeleń ku studniam wod, tako żąda dusza moja k tobie, Boże

Psalm 42
(Psałterz Floriański # XLI)

Jakoż żąda jeleń ku studniam wod, tako żąda dusza moja k tobie, Boże.

Żądała jest dusza moja ku Bogu, studnicy żywej. 
Gdy przydę i pokażę sie przed obliczym Bożym?

Były mi są słzy moje chlebowie we dnie i w nocy, gdy mołwią mi na każde: Gdzie jest Bog twoj?

Rzekł jest krzywy, aby zgrzeszył, sam w sobie: nie bojaźni Bożej przed oczyma jego

Psalm 35
(XXXV w Psałterzu Floriańskim)

Rzekł jest krzywy, aby [nie] zgrzeszył, sam w sobie: Nie bojaźni Bożej przed oczyma jego,

bo lściwie czynił przed nim, naleziona bądź lichota jego na nienawiść.

Słowa ust jego lichota i leść; nie chciał rozumieć, aby dobrze czynił.

Zgłobę myślił jest w łożu swojem, przystał wszej drodze niedobrej, ale złości nie jest nienawidział.

Gospodzin oprawia mie a nics mi niedostanie, na mieście pastwy tamo mie postawił

Psalm 23 
(XXII w Psałterzu Floriańskim)

Gospodzin oprawia mie a nics mi niedostanie, na mieście pastwy tamo mie postawił.

Na wodzie postrobieństwa wsch<o>wał mie, duszę moję obrocił.

Odwiodł mie po stdzach sprawiedlności prze imię swoje.

Bo aczbych chodził pośrzod cienia śmierci, nie będę sie bać zła, bo ty se mną jeś.

Spowiadać sie będę tobie, Gospodnie, we wszem siercu mojem, prawić będę wszytki dziwy twoje

Psalm 9

IX Psałterz Floriański

Spowiadać sie będę tobie, Gospodnie, we wszem siercu mojem, prawić będę wszytki dziwy twoje.

Radować i wiesielić sie będę w tobie, i piać będę imieniu twemu *barzo *wysoce.

W obroceniu nieprzyjaciela mego opak rozboleją sie i zginą od oblicza twego,

bo jeś uczynił sąd moj i przą moję, siadł jeś na stolcu, jenże sądzisz prawdę.

Nagabał jeś lud i zginą niemiłościwy, imię jich zgładził jeś na wieki i na wieki wiekom.

Nieprzyjaciele zginęli są mieczem do końca i miasta jich skaził jeś.

Zginęła jest pamięć jich se źwiękiem, a Gospodzin na wieki przebywa.

Gospodnie Boże moj, w tobie jeśm imiał nadzieję; zbawiona mie uczyń ode wszech, cso mie nienaźrzą

Psalm 7

Psałterz Floriański

Gospodnie Boże moj, w tobie jeśm imiał nadzieję; zbawiona mie uczyń ode wszech, cso mie nienaźrzą, i wybawi mie.

Aby niekiedy nie ułapił jako lew dusze mojej, gdy nie jest, kto by odkupił ani jenże by zbawiona uczynił.

Gospodnie Boże moj, acz jeśm uczynił to, acz jest lichota w moju ręku,

acz jeśm sewracał odpłacającym mnie zła, dostojno jest, bych spadł od mojich nieprzyjcioł proznych.