"Panie, naucz nas modlić się!" Ta prośba uczniów Chrystusa wraca echem w naszych sercach, gdy stajemy bezradni wobec tajemnicy rozmowy z Bogiem. I oto Pan sam daje nam natchnione słowa modlitwy, które znajdujemy w Biblii. 150 Psalmów stanowi swoisty "Biblijny Modlitewnik", w którym słowa płynące od Boga do nas zlewają się w jedno z tymi, które my kierujemy do Boga.
Showing posts with label 139. Show all posts
Showing posts with label 139. Show all posts
Sławię Cię, Panie, za to, żeś mnie stworzył
Ps 139 (138) - 24 czerwca - Narodzenie Jana Chrzciciela
Przenikasz i znasz mnie, Panie, Ty wiesz, kiedy siedzę i
wstaję.
Z daleka przenikasz moje myśli, przyglądasz się, jak
spoczywam i chodzę,
i znasz moje wszystkie drogi.
i znasz moje wszystkie drogi.
Ty bowiem utworzyłeś moje wnętrze, i utkałeś mnie w łonie
mej matki.
Sławię Ci, żeś mnie tak cudownie stworzył, godne podziwu
są Twoje dzieła.
I duszę moją znasz do głębi. Nie tajna Ci istota,
kiedy w ukryciu nabierałem kształtów, utkany we wnętrzu
ziemi.
Kochasz we mnie te miejsca mojej duszy, mojego życia,
których wstydzę się przed sobą.
Nie straszny Ci mój grzech, ból i ciemności.
Pragniesz być w tych wszystkich miejscach razem ze mną.
Chcesz je stwarzać na nowo,
by stały się na powrót arcydziełem stworzenia.
których wstydzę się przed sobą.
Nie straszny Ci mój grzech, ból i ciemności.
Pragniesz być w tych wszystkich miejscach razem ze mną.
Chcesz je stwarzać na nowo,
by stały się na powrót arcydziełem stworzenia.
Staję przed Tobą naga, taka jaka jestem.
Już się nie chowam, nie lękam Twego spojrzenia ale tęsknię za nim.
Twoja miłość przywróciła mi godność.
Sławię Cię Panie, żeś mnie tak cudownie stworzył, godne podziwu są Twe dzieła...
Twoja miłość przywróciła mi godność.
Sławię Cię Panie, żeś mnie tak cudownie stworzył, godne podziwu są Twe dzieła...
(KP)
Panie, doświadczyłeś mię, i doznałeś mię
Psalm CXXXVIII. U Żydów 139.
Przekład Ks. Jakóba Wujka
Opowiada Prorok, że wszystkie sprawy człowiecze Panu jawne są, a nie tajemne: tudzież Proroctwo o męce Pana Chrystusowéj.
Panie, doświadczyłeś mię, i doznałeś mię.
Tyś doznał siedzenia mego i wstawania mego: wyrozumiałeś myśli moje z daleka.
Wyśladowałeś ścieżkę moję i sznur mój: i przewidziałeś wszystkie drogi moje.
Bo niemasz mowy w języku moim: oto, Panie, tyś poznał wszystkie rzeczy.
Najpośledniejsze i dawne: tyś mię utworzył i położyłeś na mnie rękę swoję.
Tobie, rządźca niebieski, Tobie, mój Boże, rzecz namniejsza skryta być we mnie nie może
Psalm 139
Przekład Jana Kochanowskiego
Tobie, rządźca niebieski, Tobie, mój Boże,
Rzecz namniejsza skryta być we mnie nie może;
Ty mię znasz, lubo siedzę, znasz, lubo stoję,
I z daleka rozumiesz wszytkę myśl moję.
Chód mój, odpoczynek mój Tobie wiadomy,
Wszytkich moich postępków jesteś świadomy;
Jeszczem ja nie wypuścił słowa z ust swoich,
A to, Panie, już dawno brzmi w uszu Twoich.
Subscribe to:
Comments (Atom)
