Będę słuchał tego, co mówi Pan Bóg: oto ogłasza pokój ludowi i świętym swoim.
Spotkają się ze sobą łaska i wierność, ucałują się sprawiedliwość i pokój.
Wierność z ziemi wyrośnie, a sprawiedliwość spojrzy z nieba.
"Panie, naucz nas modlić się!" Ta prośba uczniów Chrystusa wraca echem w naszych sercach, gdy stajemy bezradni wobec tajemnicy rozmowy z Bogiem. I oto Pan sam daje nam natchnione słowa modlitwy, które znajdujemy w Biblii. 150 Psalmów stanowi swoisty "Biblijny Modlitewnik", w którym słowa płynące od Boga do nas zlewają się w jedno z tymi, które my kierujemy do Boga.
Któż może wystąpić z oskarżeniem przeciw tym, których Bóg wybrał? Czyż Bóg, który usprawiedliwia? Któż może wydać wyrok potępienia? Czy Chrystus Jezus, który poniósł [za nas] śmierć, co więcej - zmartwychwstał, siedzi po prawicy Boga i przyczynia się za nami? Któż nas może odłączyć od miłości Chrystusowej? Utrapienie, ucisk czy prześladowanie, głód czy nagość, niebezpieczeństwo czy miecz? ... I jestem pewien, że ani śmierć, ani życie, ani aniołowie, ani Zwierzchności, ani rzeczy teraźniejsze, ani przyszłe, ani moce, ani co wysokie, ani co głębokie, ani jakiekolwiek inne stworzenie nie zdoła nas odłączyć od miłości Boga, która jest w Chrystusie Jezusie, Panu naszym. (Rz 8)
Ciebie wybrał Pan, Bóg twój, byś spośród wszystkich narodów, które są na powierzchni ziemi, był ludem będącym Jego szczególną własnością. Pan wybrał was i znalazł upodobanie w was nie dlatego, że liczebnie przewyższacie wszystkie narody, gdyż ze wszystkich narodów jesteście najmniejszym, lecz ponieważ Pan was umiłował i chce dochować przysięgi danej waszym przodkom. (Pwt 7, 6-8)