Idźmy z radością na spotkanie Pana

Ps 122, I Niedziela Adwentu, Rok A

Proście o pokój dla Jeruzalem: * Niech żyją w pokoju, którzy cię miłują.

Niech pokój panuje w twych murach, * a pomyślność w twoich pałacach.

Ze względu na braci moich i przyjaciół * będę wołał: «Pokój z tobą».

Ze względu na dom Pana, Boga naszego, * modlę się o dobro dla ciebie.

Wyrażenie Pokój i Dobro, podkreślone dziś w słowach Psalmu 122, zostało przyjęte przez św. Franciszka i rozpowszechnione przez jego naśladowców. Jest ono symbolem Tradycji Franciszkańskiej, a także streszczeniem przesłania Ewangelicznego.

Idźmy z radością na spotkanie Pana

Ps 122 (121) - Niedziela Chrystusa Króla C

Ucieszyłem się, gdy mi powiedziano: Pójdziemy do domu Pana.

Już stoją nasze stopy w twoich bramach, Jeruzalem.

Do niego wstępują pokolenia Pańskie, aby zgodnie z prawem Izraela wielbić imię Pana.

Tam ustawiono trony sędziowskie, trony domu Dawida.

Psalm 122 jest śpiewany w liturgii Uroczystości Chrystusa Króla (rok C). Jest to jeden z Psalmów Stopni - był śpiewany przez pielgrzymów przybywających do Świątyni Jerozolimskiej. Wspmonienie "tronów domu Dawida" oraz "domu Pana", w którym się wielbi Jego imię, przywodzi na myśl rzeczywistość królestwa Bożego. Do pełnej realizacji tej rzeczywistości zmierza historia zbawienia: do przywrócenia Królowania Boga nad światem. 

Uradowałem się wezwaniem pójdziemy do domu Pana

Psalm 122

          Boże obdarz Kościół Twój jednością i pokojem.

Uradowałem się wezwaniem + pójdziemy do domu Pana.

I oto stoję u bram twoich, + Jeruzalem nowe, Kościele święty.

          O, Jeruzalem, miasto pokoju, + w tobie wszyscy się jednoczą.

          Przychodzą doń pokolenia, + aby wielbić imię Pana.

Weseliłem się z tego, co mi powiedziano: Pójdziemy do domu Pańskiego.

Psalm CXXI. U Żydów 122.

Prorok upomina nas, abyśmy wdzięczni byli dobrodziejstw Pańskich, ażebyśmy w zgodzie, w pokoju, w społecznéj a jednostajnéj miłości braterskiéj żyli, chwaląc jednomyślnie Pana, Boga swego.

Pieśń stopniów.

Weseliłem się z tego, co mi powiedziano: Pójdziemy do domu Pańskiego.

Stawały nogi nasze w sieniach twoich, Jeruzalem.

Jeruzalem, które się buduje jako miasto: którego uczęstnictwo spółeczne!

Bo tam wstępowały pokolenia, pokolenia Pańskie: świadectwo Izrael, ku wyznawaniu imieniu Pańskiemu.

Jakże mię cieszy ta wieść pożądana, że już idziemy do świątyni Pana!

Psalm 122

Jakże mię cieszy ta wieść pożądana, + Że już idziemy do świątyni Pana!

Jerozolimo! w twoim świętym progu + Uderzym czołem, oddamy cześć Bogu.

Jerozolimo! ty święta i wieczna + Stolico Boża i Arko społeczna.

Ty tam zgromadzisz wszystkie pokolenia + Na świadków chwały Pańskiego Imienia.

Ucieszyła mię wieść pożądana: póydziem do domu naszego Pana

Psalm 122

przekład Franciszka Karpińskiego (Ps CXXI)

Ten Psalm może jest złożony od Dawida, albo kiedy murował miasto Jeruzalem, albo kiedy to tego miasta arka była przeniesiona. Bywał śpiewany zawsze, kiedy uroczyście Żydzi w dni święte wchodzili do Jerozolimy. Psalmista, Lewitowie i lud, winszują sobie, że wchodzą do kościoła, chwalą miasto Jeruzalem, i życzą mu wszystkiego.

Ucieszyła mię wieść pożądana: + Póydziem do domu naszego Pana;

Jerozolimo, w twym świętym progu + Damy cześć Bogu!

Jerozolima, dom nasz, dom Boży; + Budowa jego codzień się mnoży:

Kędy ma słynąć słodka swoboda, + I braci zgoda.

Rad to słyszę, że dom Pański nawiedzić mamy

Psalm 122

przekład Jana Kochanowskiego

Rad to słyszę, że dom Pański nawiedzić mamy

I ujźrzem, o Jeruzalem, twe piękne bramy;

Jeruzalem, wzór miast zacnych, ozdoba świata,

Zgodą mieszczan swych spojona na wieczne lata.

     Tam ku służbie Pańskiej, jako zakon skazuje,

     Naród żydowski ze wszytkich krain wstępuje;

     Tam prawo, tam jest zasadzon pałac sądowy,

     Tam stolica i on zacny tron Dawidowy.