Słowo Wcielone wśród nas zamieszkało

Ps 147, Druga Niedziela po Narodzeniu Pańskim

Chwal, Jerozolimo, Pana, wysławiaj twego Boga, Syjonie.

Umacnia bowiem zawory bram twoich i błogosławi synom twoim w tobie.

Zapewnia pokój twoim granicom i wyborną pszenicą hojnie ciebie darzy.

W czasie Bożego Narodzenia kontemplujemy tajemnicę przebywania Boga wśród Jego ludu. O tą obecność błagał Pana Mojżesz:

Mojżesz rzekł wtedy: Jeśli nie pójdziesz sam, to raczej zakaż nam wyruszać stąd. Po czym poznam, ja i lud mój, że darzysz nas łaskawością, jeśli nie po tym, że pójdziesz z nami? (Wj 33, 15-16)

I Pan zapewniał, że jest ze swoim ludem:

Zgodnie z przymierzem, które zawarłem z wami, gdyście wyszli z Egiptu, duch mój stale przebywa pośród was; nie lękajcie się! (Ag 2, 5)

Panie, Ty leczysz złamanych na duchu

Ps 147A,1-2.3-4.5-6 - V niedziela zwykła 5 II 2012

Pan buduje Jeruzalem, gromadzi rozproszonych z Izraela.     בונה ירושלם יהוה נדחי ישׁראל יכנס

On leczy złamanych na duchu i przewiązuje im rany.     הרפא לשבורי לב ומחבש לעצבותם

Przyjmuje się, że Psalm 147 powstał w okresie niewoli babilońsiej. W tym kontekście historii Ludu Bożego staje się jasny werset: "Pan buduje Jeruzalem, gromadzi rozproszonych z Izraela." Powracający z wygnania odnajduja na nowo swoja ojczyznę, Pan ich gromadzi, moga znów żyć dla Boga jako Jego Naród Wybrany. 

My też czasem jestesmy "rozproszeni" - nasze myśli i cała aktywnośc nie ma okreslonego celu, błądzi tu i ówdzie, jabky po omacku szukając... Tęskonota wpisana w nasze serce nie pozwala spocząć w tym szukaniu, dobrze, jeżeli ciągle czegoś w życiu szukamy! 

Alleluja. Chwalcie Pana; bo dobry jest

Psalm CXLVI. U Żydów 147.

Przekład Ks. Jakóba Wujka

Długiemi słowy przypomina dobrodziejstwa Boże, tak duchowne, jako cielesne, za które chce, abyśmy Pana Boga chwaląc, dziękowali mu.

Alleluja. Chwalcie Pana; bo dobry jest: Bogu naszemu niech będzie wdzięczna i ozdobna chwała.

Pan budujący Jeruzalem, rozproszenia Izraela zgromadzi.

Który uzdrawia skruszone na sercu, i zawięzuje ich rany.

Który liczy mnóstwo gwiazd, i im wszystkim imiona daje.

Wielki Pan nasz, i wielka moc jego: a mądrości jego niemasz liczby.

Chwalcie Pana! Godno dać cześć Panu temu

Psalm 147

Przekład Jana Kochanowskiego

Chwalcie Pana! Godno dać cześć Panu temu,

Pieśń wesoła, ozdobny rym służy Jemu.

Miasto jerozolimskie On znowu sadzi,

A wygnance do własnych domów prowadzi.

On smutne serca cieszy, troski lekuje,

Rany wiąże, boleści wszelkie ujmuje.

On wszytkich gwiazd niebieskich liczbę ma w głowie

I każdą swoim własnym imieniem zowie.