Kościele święty, nie zapomnę ciebie

Ps 137 (136) - IV Niedziela Wielkiego Postu (B)

Nad rzekami Babilonu siedzieliśmy i płakali * wspominając Syjon.

Na topolach tamtej krainy * zawiesiliśmy nasze harfy.

...

Jakże możemy śpiewać pieśń Pańską * w obcej krainie?

Psalm 137 mówi o czasach niewoli babilońskiej, kiedy po zniszczeniu Jerozolimy i upadku świątyni król Nabuchodonozor uprowadził wielu Izraelitów do Babilonii. W kontekście czytań IV niedzieli wielkieg postu, psalm jest kontynuacją opisu upadku świątyni z pierwszego czytania (nasze rozwazanie znajdź tutaj).

Tu chcę się skupić na paradoksie ukazanym w dwóch strofach psalmu:

Bo ci, którzy nas uprowadzili, żądali od nas pieśni. Nasi gnębiciele żądali pieśni radosnej: «Zaśpiewajcie nam którąś z pieśni syjońskich».

Nad rzekami Babilońskiéj ziemie

Psalm CXXXVI. U Żydów 137.

Przekład Ks. Jakóba Wujka

Płacz a lament ludzi cnotliwych na okrutniki, którzy lud Boży ciążą a nędzą.

Nad rzekami Babilońskiéj ziemie, tameśmy siedzieli i płakali, gdyśmy wspominali na Syon.

Na wierzbach w pośród jéj powieszaliśmy muzyckie naczynia nasze.

Bo nas tam pytali, którzy nas w niewolą zagnali, o słowach pieśni: a którzy nas zawiedli: Śpiewajcie nam pieśń z pieśni Syońskich.

Siedząc po niskich brzegach babilońskiej wody

Psalm 137

Przekład Jana Kochanowskiego

Siedząc po niskich brzegach babilońskiej wody

A na piękne syjońskie wspominając grody

Co nam inszego czynić, jedno płakać smutnie,

Powieszawszy po wierzbach niepotrzebne lutnie?

Lecz poganin niebaczny w tej naszej żałobie

Przedsię piosnkę syjońską każe śpiewać sobie.

Przebóg! Jako to ma być, aby pieśni Pańskich

Głos kiedy miał być słyszan w krainach pogańskich?

Na rzekach babilońskich, tamo siedzieli jesmy i płakali

Psalm 137
(CXXXVI, Psałterz Floriański)

Na rzekach babilońskich, tamo siedzieli jesmy i płakali, gdy wspominali <jesmy> Syjon.

Na wirzbach w pośrzodku jej zawiesieli jesmy organy nasze.

Bo tamo pytali nas, jiż to jęćce wiodli nas, słowa pieśni,

a jiż to odwiedli nas: Pienie pojcie nam z pieśni Syjon.

Kako piać będziemy pienie panowo w ziemie cudzej?