Będę Cię wielbił, Boże mój i Królu

Ps 145 (144), XIV Niedziela Zwykła A

Pan jest wierny we wszystkich swoich słowach i we wszystkich dziełach swoich święty.

Pan podtrzymuje wszystkich, którzy upadają, i podnosi wszystkich zgnębionych.

Pan jest wierny we wszystkich swoich słowach...

Modlę się dziś za tych, którzy zostali powołani do pełnienia różnych ról w Kościele i w świecie: katechetów, liderów wspólnot parafialnych, animatorów, osoby konsekrowane. Po pełnej radości i optymizmu pierwszej odpowiedzi na powołanie do służby wspólnocie przychodzi czas trudniejszy, czas kiedy trzeba poradzić sobie ze zmęczeniem, codzienną rutyną, nadmiarem spraw o których musimy pamiętać... Pośród tego wszystkiego chrześcijanie ciągle chcą dawać radosne świadectwo  swojej wiary. I to często nie jest łatwe. Prowadzi do kryzysów... i pytań: czy ja sobie poradzę? Czy to na pewno moja droga, moje zadanie? 

Będę Cię wielbił, Boże mój i Królu

Ps 145(144) XXXI NZ C

Będę Ciebie wielbił, Boże mój i Królu, i sławił Twoje imię przez wszystkie wieki.

Każdego dnia będę Ciebie błogosławił i na wieki wysławiał Twoje imię.

Pan jest łagodny i miłosierny, nieskory do gniewu i bardzo łaskawy.

Pan jest dobry dla wszystkich, a Jego miłosierdzie nad wszystkim, co stworzył.

Uwielbienie wyrażone w pierwszych liniach powyższego fragmentu Psalmu 145 jest reakcją człowieka na miłosierdzie Pana. Doświadczenie Boga, który okazuje łaskawość, nie pamięta złego i nie wymierza kary, ale zwleka dając czas na nawrócenie - budzi odpowiedź uwielbienia. Tak doświadczył Pana Boga także Mędrzec:

Nad wszystkim masz litość, bo wszystko w Twej mocy, i oczy zamykasz na grzechy ludzi, by się nawrócili. Miłujesz bowiem wszystkie stworzenia, niczym się nie brzydzisz, co uczyniłeś... Oszczędzasz wszystko, bo to wszystko Twoje, Panie, miłośniku życia. (Mdr 11, 22 – 12, 2 - Isze czyt. XXXI N.Zw.C)

Będę Cię sławił, Boże mój i Królu

Ps 145 (144) V Niedziela Wielkanocna, C

Ps 145, 9: Pan jest dobry dla wszystkich, a Jego miłosierdzie nad wszystkim, co stworzył.
Fragmenty Pisma do skrutacji (więcej o tej metodzie modlitwy Pismem św. znajdziesz tutaj)

 

Ps 103, 13: Jak się lituje ojciec nad synami, tak Pan się lituje nad tymi, co się Go boją.

Otwierasz rękę, karmisz nas do syta

Ps 145 - XVII Niedziela Zwykła B
Oczy wszystkich zwracają się ku Tobie, 
a Ty karmisz ich we właściwym czasie.

Ty otwierasz swą rękę i karmisz do syta wszystko, co żyje.

Kiedy zbliża się pora żniw i możemy podziwiać plony ziemi, Kościół zaprasza nas do modlitwy pięknymi słowami Psalmu 145. Wraz z Psalmistą wysławiamy Bożą hojność i troskę o swoje stworzenie: „Otwierasz rękę, karmisz nas do syta”. Ta troska nie ogranicza się tylko do pokarmu – Bóg odpowiada na wszystkie nasze potrzeby. Pozwala nam, byśmy Go prosili, a nawet więcej – chce, żebyśmy Go prosili:

Poproście, o cokolwiek chcecie, a to wam się spełni (J 15, 7)

Proście, a będzie wam dane (Łk 11, 9)

Jeśli … umiecie dawać dobre dary swoim dzieciom, o ileż bardziej Ojciec wasz, który jest w niebie, da to, co dobre, tym, którzy Go proszą (Mt 7, 11)

Proście, a otrzymacie, aby radość wasza była pełna (J 16, 24)

Wywyższać cię będę, Boże, królu mój

Psalm CXLIV. U Żydów 145.

Przekład Ks. Jakóba Wujka

Upomina Prorok, abychmy zwycięstwa nad nieprzyjacielem naszym sobie nie przypisowali, ale samemu Bogu: tenże jest, co djabła mocą swą podchadza i zwycięża.

Wywyższać cię będę, Boże, królu mój: i będę błogosławił imię twoje na wieki i na wieki wieków.

Na każdy dzień będę cię błogosławił: i będę chwalił imię twe na wieki i na wieki wieków.

Wielki Pan i bardzo chwalebny: a wielkości jego niemasz końca.

Naród i naród będzie chwalił uczynki twoje: i moc twoję będą oznajmować.

Wielmożność świętobliwości twéj opowiadać będą: a dziwne sprawy twe wysławiać będą.

I moc strasznych spraw twoich ogłaszać będą: a wielkość twoję będą opowiadać.

Pamiątkę obfitéj słodkości twojéj wydawać będą: a z sprawiedliwości twojéj będą się weselić.

Ciebie chwalę, Boże mój, imieniowi Twemu na wieki błogosławić będę chwalebnemu

Psalm 145

Przekład Jana Kochanowskiego

Ciebie chwalę, Boże mój, imieniowi Twemu

Na wieki błogosławić będę chwalebnemu;

Żaden mi dzień bez Twojej chwały nie upłynie,

Imię Twe sławić będę, póki świat nie minie.

Wielki, niewysłowiony, nieśmiertelny Boże,

Żaden rozum, żadna myśl objąć Cię nie może;

Wszytki wieki Twe sprawy będą powiadały

I Twoje osobliwą dzielność wspominały.