Boże mój, Boże, czemuś mnie opuścił?

Ps 22 - VI Niedziela Wielkiego Postu - Męki Pańskiej

Żaden Psalm nie oddaje jak ten Męki Pańskiej. Jest Psalmem, którego słowa wypełniły się na Golgocie. I jest to Psalm, którym Jezus modlił się podczas agonii na krzyżu. 

Ps 22                                                                            Mk 15

Boże mój, Boże, czemuś mnie opuścił?	O godzinie dziewiątej Jezus zawołał donośnym głosem: Eloí, Eloí, lamá sabachtháni. To znaczy: Boże mój, Boże mój, czemuś Mnie opuścił?
Szydzą ze mnie wszyscy, którzy na mnie patrzą wykrzywiają wargi i potrząsają głowami	Ci zaś, którzy przechodzili obok, przeklinali Go, potrząsali głowami, mówiąc: Ej, Ty, który burzysz przybytek i w trzech dniach go odbudowujesz, zejdź z krzyża i ocal samego siebie.
«Zaufał Panu, niech go Pan wyzwoli, niech go ocali, jeśli go miłuje».	…drwili między sobą i mówili: Innych wybawiał, siebie nie może wybawić. Mesjasz, niechże teraz zejdzie z krzyża, żebyśmy widzieli i uwierzyli.
Sfora psów mnie opadła, otoczyła mnie zgraja złoczyńców.	Zaczęli pluć na Niego ... policzkowali Go … bili Go pięściami po twarzy ... oskarżali Go ... krzyczeli: Ukrzyżuj!
Przebodli moje ręce i nogi, policzyć mogę wszystkie moje kości. Dzielą między siebie moje szaty i los rzucają o moją suknię.	Ukrzyżowali Go i rozdzielili między siebie Jego szaty, rzucając o nie losy, co który miał zabrać.

Stwórz, o mój Boże, we mnie serce czyste

Ps 51 (50) - V Niedziela Wielkiego Postu, B

Zmiłuj się nade mną Boże w łaskawości swojej, w ogromie swej litości zgładź moją nieprawość.

Obmyj mnie zupełnie z mojej winy i oczyść mnie z grzechu mojego.

Stwórz, o Boże, we mnie serce czyste i odnów we mnie moc ducha.

Nie odrzucaj mnie od swego oblicza i nie odbieraj mi świętego ducha swego.

Przywróć mi radość z Twojego zbawienia i wzmocnij mnie duchem ofiarnym.

Zmiłuj się... zgładź nieprawość... obmyj z winy... oczyść z grzechu... stwórz serce czyste... odnów moc ducha... nie odrzucaj... nie odbieraj ducha swego... przywróć radość... wzmocnij... Boże!

Kościele święty, nie zapomnę ciebie

Ps 137 (136) - IV Niedziela Wielkiego Postu (B)

Nad rzekami Babilonu siedzieliśmy i płakali * wspominając Syjon.

Na topolach tamtej krainy * zawiesiliśmy nasze harfy.

...

Jakże możemy śpiewać pieśń Pańską * w obcej krainie?

Psalm 137 mówi o czasach niewoli babilońskiej, kiedy po zniszczeniu Jerozolimy i upadku świątyni król Nabuchodonozor uprowadził wielu Izraelitów do Babilonii. W kontekście czytań IV niedzieli wielkieg postu, psalm jest kontynuacją opisu upadku świątyni z pierwszego czytania (nasze rozwazanie znajdź tutaj).

Tu chcę się skupić na paradoksie ukazanym w dwóch strofach psalmu:

Bo ci, którzy nas uprowadzili, żądali od nas pieśni. Nasi gnębiciele żądali pieśni radosnej: «Zaśpiewajcie nam którąś z pieśni syjońskich».

Słowa Twe, Panie, dają życie wieczne

Ps 19 (18) - III Niedziela Wielkiego Postu, B

Prawo Pańskie jest doskonałe i pokrzepia duszę, świadectwo Pana niezawodne, uczy prostaczka mądrości.

Jego słuszne nakazy radują serce, jaśnieje przykazanie Pana i olśniewa oczy.

Psalm ten jest odpowiedzią na I czytanie z Księgi Wyjścia, o nadaniu Prawa Przymierza - Dekalogu. Psalmista wychwala mądrość Prawa, jego doskonałość, słuszność, bezcenność, słodycz.

W krainie życia będę widział Boga

Ps 116B (115) - II Niedziela Wielkiego Postu

Nawet wtedy ufałem, gdy mówiłem: «Jestem w wielkim ucisku».

Wypełnię me śluby dla Pana przed całym Jego ludem.

Nie jest sztuką ufać i składać Bogu dziękczynienie gdy wszystko idzie po naszej myśli... To dosyć znane stwierdzenie. Spróbujmy jeszcze raz się z nim zmierzyć, szczególnie w kontekście czytań na II niedzielę Wilekiego Postu - w kontekście ofiary Abrahama:

Bóg wystawił Abrahama na próbę. Rzekł do niego: Abrahamie! A gdy on odpowiedział: Oto jestem - powiedział: weź twego syna jedynego, którego miłujesz, Izaaka, idź do kraju Moria i tam złóż go w ofierze na jednym z pagórków, jakie ci wskażę. (Rdz 22, 1- 2)

Drogi Twe, Panie, to łaska i wierność

Ps 25 (24) - I Niedziela Wielkigo Postu, rok B

Daj mi poznać Twoje drogi, Panie, naucz mnie chodzić Twoimi ścieżkami.

Prowadź mnie w prawdzie według Twych pouczeń, Boże i Zbawco, w Tobie mam nadzieję.

W kontekście czytanie o potopie, rozpoczynającego liturgię słowa I Niedzieli Wielkigo Postu, które wspomina zgładzenie z powierzchni ziemi tych, którzy nie chodzili drogami Bożymi, modlitwa psalmisty nabiera intensywności. Zachowanie Bożych pouczeń jest kwestią życia i śmierci:

Psalmy na Niedziele Wielkiego Postu

Niedziele Wielkiego Postu	rok A	rok B	rok C
I	Ps 51 (50)	Ps 25 (24)	Ps 91 (90)
II	Ps 33 (32)	Ps 116B (115)	Ps 27 (26)
III	Ps 95 (94)	Ps 19 (18)	Ps 103 (102)
IV	Ps 23 (22)	Ps 137 (136)	Ps 34 (33)
V	Ps 130 (129)	Ps 51 (50)	Ps 126 (125)
VI	Ps 22 (21)