O nadziei

Ps 4, 6-7: Miejcie w Panu nadzieję! ... Wznieś ponad nami, o Panie, światłość Twojego oblicza!

Ps 25, 5: Ty jesteś Bóg, mój Zbawca, i w Tobie mam zawsze nadzieję.

Ps 71, 5: Ty bowiem, mój Boże, jesteś moją nadzieją, Panie, ufności moja od moich lat młodych!

Ps 37, 34: Miej nadzieję w Panu i strzeż Jego drogi, a On cię wyniesie, abyś posiadł ziemię.

Ps 40, 2: Złożyłem w Panu całą nadzieję; On schylił się nade mną i wysłuchał mego wołania.

Ps 146, 5: Szczęśliwy, komu pomocą jest Bóg Jakuba, kto ma nadzieję w Panu, Bogu swoim.

Ubodzy duchem mają wstęp do nieba

Ps 146 (145), IV Niedziela Zwykła, rok A 

Pan strzeże przybyszów...

Przybądź, o Panie, aby nas wybawić

Ps 146 (145), III Niedziela Adwentu A

Pan przywraca wzrok ociemniałym, * Pan dźwiga poniżonych.

Pan kocha sprawiedliwych, * Pan strzeże przybyszów.

Ochrania sierotę i wdowę, * lecz występnych kieruje na bezdroża.

Pan króluje na wieki, * Bóg twój, Syjonie, przez pokolenia.

Dzieła Boga, wymienione w Psalmie, są znakiem czasów mesjańskich - tego, że Bóg przyszedł i zamieszkał ze swoim ludem. Te znaki są dla wierzącego dowodem, że Jezus jest Zapowiedzianym Mesjaszem.

Chwal, duszo moja, Pana, Stwórcę swego

Ps 146 - IV NZ A, XXIII i XXXII NZ B, XXVI NZ C

Pan wiary dochowuje na wieki, uciśnionym wymierza sprawiedliwość,

chlebem karmi głodnych, wypuszcza na wolność uwięzionych.

Pan przywraca wzrok ociemniałym, Pan dźwiga poniżonych,

Pan kocha sprawiedliwych, Pan strzeże przybyszów, ochrania sierotę i wdowę.

Alleluja. Chwal, duszo moja! Pana będę chwalił

Psalm CXLV. U Żydów 146.

Przekład Ks. Jakóba Wujka

Dufania w ludziach nie pokładać uczy, jedno w samym Panie, który stwarza, żywi, zachowywa, broni, wybawia, grzechy odpuszcza, wspomaga a na koniec zbawia, kogo raczy.

Alleluja. Chwal, duszo moja! Pana: Będę chwalił Pana za żywota mego: będę śpiewał Bogu memu, póki mię stawa.

Nie ufajcie w książętach: w syniech człowieczych, w których nie masz zbawienia.

Wynidzie duch jego, a obróci się w ziemię swoję: w ten dzień zginą wszystkie myśli ich.

Tobie, nieśmiertelny Panie, póki mi żywota zstanie, I usta będą śpiewały, i gąsłeczki moje grały

Psalm 146

Przekład Jana Kochanowskiego

Tobie, nieśmiertelny Panie, + Póki mi żywota zstanie,

I usta będą śpiewały, + I gąsłeczki moje grały.

Na króle się nie spuszczajcie, + Śmiertelnemu nie ufajcie,

Bo ten nie pomoże sobie + Pogotowiu ani tobie.