Niech Pan się raduje z dzieł swoich!

Jak liczne są dzieła Twoje, Panie!
Tyś wszystko mądrze uczynił: ziemia jest pełna Twych stworzeń. 

Niech Pan sie raduje z dzieł swoich! (Ps 104, 24.31)

Niech zstąpi Duch Twój i odnowi ziemię

Ps 104 - Niedziela Zesłania Ducha Świętego

Stwarzasz je napełniając swym duchem * 
I odnawiasz oblicze ziemi.

Na samym początku Pisma św., jeszcze przed opisem stworzenia świata i człowieka, znajdujemy stwierdzenie: "A Duch Boży unosił się nad wodami". "Duch" jest polskim odpowiednikiem hebrajskiego "ruah", co znaczy "oddech", "powietrze", "wiatr". 

To samo słowo zostało użyte w opisie stworzenia człowieka: "Bóg tchnął w jego nozdrza tchnienie życia". "Tchnienie" - "ruah".

To "RUAH" wyprowadził z bezładu wód kształty stworzenia. To "RUAH" ożywił proch, z którego był ulepiony człowiek; to "RUAH" uczynił człowieka kimś więcej, niż stworzenieim żyjącym. Doładnie tak, jak mówi Psalmista: Stwarzasz je napełniając swym duchem * I odnawiasz oblicze ziemi. Tchnienie Ducha stwarza i odnawia. Stworzenie jest odnowione na wzór Syna Bożego. Jego uczniowie, chrześcijanie, to ci, w których mieszka Duch Boży:

Duszo, śpiewaj Panu pieśń: o nieogarniony nieba i ziemie Sprawco, wielceś uwielbiony!

Psalm 104

Przekład Jana Kochanowskiego

Duszo, śpiewaj Panu pieśń: O nieogarniony

Nieba i ziemie Sprawco, wielceś uwielbiony!

Ciebie obeszła wkoło cześć i świetna chwała,

Ciebie jasność, jako płaszcz ozdobny, odziała;

Tyś niebo jako namiot rozbił ręką swoją;

Nad nim wody za Twoim rozrządzeniem stoją.

Chmury - Twój wóz; Twe konie - wiatry nieścignione;

Duchy - posłańcy; słudzy - gromy zapalone;

Twym rozumem tak miernie ziemia usadzona,

Że na wieki nie będzie nigdy poruszona.