O nadziei

• Ps 119, 49: Pomnij na słowo swoje do Twojego sługi, przez które mi dałeś nadzieję.
• Ps 130, 5: W Panu pokładam nadzieję, nadzieję żywi moja dusza: oczekuję na Twe słowo. 

O nadziei

Ps 4, 6-7: Miejcie w Panu nadzieję! ... Wznieś ponad nami, o Panie, światłość Twojego oblicza!

Ps 25, 5: Ty jesteś Bóg, mój Zbawca, i w Tobie mam zawsze nadzieję.

Ps 71, 5: Ty bowiem, mój Boże, jesteś moją nadzieją, Panie, ufności moja od moich lat młodych!

Ps 37, 34: Miej nadzieję w Panu i strzeż Jego drogi, a On cię wyniesie, abyś posiadł ziemię.

Ps 40, 2: Złożyłem w Panu całą nadzieję; On schylił się nade mną i wysłuchał mego wołania.

Ps 146, 5: Szczęśliwy, komu pomocą jest Bóg Jakuba, kto ma nadzieję w Panu, Bogu swoim.

O szukaniu Boga

Ps 27, 8-9: O Tobie mówi moje serce: Szukaj Jego oblicza! Szukam, o Panie, Twojego oblicza; swego oblicza nie zakrywaj przede mną, nie odpędzaj z gniewem swojego sługi!

Ps 61, 2-3: Boże, Ty Boże mój, Ciebie szukam; Ciebie pragnie moja dusza, za Tobą tęskni moje ciało, jak ziemia zeschła, spragniona bez wody. W świątyni tak się wpatruję w Ciebie, bym ujrzał Twoją potęgę i chwałę.

Ps 77, 3: Szukam Pana w dzień mojej niedoli. Moja ręka w nocy niestrudzenie się wyciąga, moja dusza odmawia przyjęcia pociechy.

Ps 119, 10: Z całego serca swego szukam Ciebie; nie daj mi zboczyć od Twoich przykazań! 

Błogosławieni szukający Boga

Ps 119 (118), VI Niedziela Zwykła A

Otwórz moje oczy, abym podziwiał Twoje prawo.

Ta prosta i płynąca z głębi serca prośba budzi podziw swoją mądrością. Ukazuje bowiem w jednym zdaniu wielkość i wspaniałość Bożego Prawa, a drugiej strony słabość człowieka, który nie zawsze rozumie po co i dlaczego są niektóre przepisy. Aby docenić wartość Prawa danego przez Boga potrzeba otwartych oczu, albo raczej "uleczonych" oczu - by nie patrzyły przez pryzmat skutków grzechu pierworodnego, ale aby w wolności umiały widzieć Boże staranie o człowieka, Bożą sprawiedliwość i miłość.

Z całego serca wołam: wysłuchaj mię, Panie, chcę zachować Twoje ustawy

Psalm 119, 145-152 (XIX)
Jest to Psalm odmawiany w Jutrzni (w sobotę 1-go i 3-go tygodnia). Modlący się zanosi do Boga prośbę, aby Bóg utrzymał go na drodze wierności przykazaniom.

Ps 119 jest najdłuższym Psalmem w Księdze Psalmów. Autor dokonał pewnego zabiegu stylistycznego. Otóż napisał go w ten sposób, że podzielił on swój utwór na 22 strofy, które odpowiadają kolejnym literom alfabetu hebrajskiego. Każda strofa składa się z 8 wierszy, pierwsze słowo każdego wiersza, w j. hebrajskim, rozpoczyna się tą samą literą. Fragment, który teraz będziemy rozważali jest 19 strofą tego Psalmu. Jest to litera „ kof” – ukazuje człowieka, który przedstawia Bogu swoje życie wiary i modlitwy, który swoją ufność pokłada w Bogu, który Go wzywa i jest cały skoncentrowany na Jego obecności.

Błogosławieni niepokalani w drodze: którzy chodzą w zakonie Pańskim

Psalm CXVIII. U Żydów 119.

Przekład Ks. Jakóba Wujka

W tym Psalmie opisuje się, jako pobożni ludzie bardzo sobie zakon Boży ważą, i tak bardzo są go pilni, że gdy widzą ono, co grzesznicy łamią, okrutnie tego litują. A jako téż tego żądają, aby byli od Pana w nim dobrze wyćwiczeni: a ci, co go przestępują, aby byli stłumieni a zagubieni.

Alleluja.

א (Aleph.)

Błogosławieni niepokalani w drodze: którzy chodzą w zakonie Pańskim.

Błogosławieni, którzy się pilno pytają o świadectwach jego: szukają go ze wszystkiego serca.

Nie chodzili bowiem w drogach jego, którzy nieprawość czynią.

Tyś rozkazał, aby przykazania twego strzeżono bardzo.

Daj, Boże, aby się prostowały drogi moje, ku strzeżeniu usprawiedliwienia twoich.

Tedy się nie zawstydzę, gdy wejrzę we wszystkie rozkazania twoje.

Wyznawać ci będę w prostości serca: przetóżem się nauczył sądów sprawiedliwości twojéj.

Sprawiedliwości twoich będę strzedz, nie opuszczaj mię do końca!

Szczęśliwi, którzy się Pańskim zakonem sprawują

Psalm 119

Przekład Jana Kochanowskiego

ALEPH

Szczęśliwi, którzy się Pańskim zakonem sprawują,

Którzy Pana i wyroków Jego naszladują.

Nie masz grzechu, kędy Pańskie prawa uważono;

Wola Twoja, Panie, aby pilnie ich strzeżono.

Daj Boże, abych umiał strzec Twego rozkazania,

Dobra moja, będę li żył wedle Twego zdania.

Naucz mię praw swoich, a ja niech Tobie dziękuję,

Wedla tych ja żyć chcę, tylko niech pomoc Twą czuję.