Modlitwa w oczekiwaniu na Ducha Świetego, cz. 2

Światłości najświętsza, Serc wierzących wnętrza Poddaj Twej potędze.	Nakazy Pana słuszne - radują serce; przykazanie Pana jaśnieje i oświeca oczy (Ps 19, 9) Rozmyślajcie o Panu i Jego potędze, szukajcie zawsze Jego oblicza! (Ps 105, 4)
Bez Twojego tchnienia Cóż jest wśród stworzenia, Jeno cierń i nędze.	Przez słowo Pana powstały niebiosa i wszystkie ich zastępy przez tchnienie ust Jego. (Ps 33, 6) On nie wzgardził ani się nie brzydził nędzą biedaka, ani nie ukrył przed nim swojego oblicza (Ps 22, 25)
Obmyj, co nieświęte, Oschłym wlej zachętę, Ulecz serca ranę.	Wyciągam ręce do Ciebie; moja dusza pragnie Ciebie jak zeschła ziemia. (Ps 143, 6) Pan posłał swe słowo, aby ich uleczyć i wyrwać z zagłady ich życie. (Ps 107, 20)
Nagnij, co jest harde, Rozgrzej serca twarde, Prowadź zabłąkane.	Nie pojmują i nie rozumieją, błąkają się w ciemnościach (Ps 82, 5) Obyście usłyszeli dzisiaj głos Jego: Nie zatwardzajcie serc waszych! (Ps 95, 7-8)
Daj Twoim wierzącym, W Tobie ufającym Siedmiorakie dary.	Pan hojnie darzy łaską i chwałą, nie odmawia dobrodziejstw postępującym nienagannie (Ps 84, 12) Chcę śpiewać Panu, który obdarzył mnie dobrem. (Ps 13, 6)
Daj zasługę męstwa, Daj wieniec zwycięstwa, Daj szczęście bez miary.	Stwórz, o Boże, we mnie serce czyste i odnów w mojej piersi ducha niezwyciężonego! (Ps 51, 12) Pan sam obdarzy szczęściem a nasza ziemia wyda swój owoc (Ps 85, 13)
Amen! Alleluja!	Abyśmy wielbili święte imię Twoje i dumni byli z Twej chwały... A cały lud niech powie: Amen! Alleluja! (Ps 106, 47-48)

Chwalmy na wieki miłosierdzie Pana

Ps 107 - XII Niedziela Zwykła, rok B

...zerwał się wicher burzliwie piętrząc fale. 

Wznosili się pod niebo, zapadali w otchłań, ich dusza truchlała w nieszczęściu. 

Wołali w niedoli do Pana, a On ich uwolnił od trwogi.
Zamienił burzę na powiew łagodny, umilkły morskie fale.

Radowali się w ciszy, która nastała, przywiódł ich do upragnionej przystani. Niechaj dziękują Panu za Jego miłosierdzie, za Jego cuda wobec synów ludzkich.

Morze, o którym mówi psalmista, jako potężny i nieokiełznany żywioł, było obrazem chaosu, bezładu, śmierci. Biblijny opis stworzenia świata tak mówi o Bogu: "Duch Boży unosił się nad wodami" (Rdz 1,2). Obraz Boga ponad wodami jest ukazaniem się Boga jako Stworzyciela, który wyprowadza ładu z chaosu, jest ponad chaosem. 

♪♫♪♫ ... Z mgieł konkretny kształ wywodzisz i z chaosu piękno ładu. Tyś pokojem wśród niezgody, w bezradności Tyś jest radą! 

I nie tylko w momencie stworzenia świata Bóg jest taki! Bóg ma zdolność ujarzmienia, podporządkowania sobie morza (i wszytskich żywiołów natury), i także zaprowadzenia ładu w innym chaosie - w bałaganie ludzkiego życia. Życia, które nieraz jest bardzo podobne do sytuacji łodzi miotanej falami: "Wznosili się pod niebo, zapadali w otchłań"... 

Zamienił burzę na powiew łagodny...

Jak w doświadczeniu Eliasza (zob. 1 Krl 19,9-13) - Pan przychodzi w łagodnym powiewie... Jednak nawet Eliasz, przed przyjściem Pana w szmerze łagodnego powiewu, przeżył wichurę i burzę. Wołajmy do Pana podczas zawieruchy i miejmy nazieję, że Jego miłosierdzie przemieni nasze życiowe burze w ciszę SPOTKANIA. 

Chwalcie Pana prze dobroć Jego niewymowną

Psalm 107

Przekład Jana Kochanowskiego

Chwalcie Pana prze dobroć Jego niewymowną,

Chwalcie prze litość wieczności równą!

A wy więc naprzód, coście z rąk wyswobodzeni

Nieprzyjacielskich i zgromadzeni;

Jedni stąd, kędy słońce występuje z morza,

Drudzy, gdzie gaśnie wieczorna zorza,

Ci z krajów Akwilonom podległych, a owi

Z pól nakłonionych ku południowi.