My ludem Pana i Jego owcami

Ps 100 (99) - IV Niedziela Wielkanocna C
Wykrzykujcie na cześć Pana wszystkie ziemie, służcie Panu z weselem.

Stawajcie przed obliczem Pana z okrzykami radości.

Radość i wesele towarzyszą nam w liturgii czasu Wielkanocy. Psalm 100 wskazuje dwie drogi uzewnętrznienia radości chrześcijańskiej: służbę i modlitwę.

My ludem Pana i Jego owcami

Ps 100 (99), XI Niedziela Zwykła A

Pan jest Bogiem: On sam nas stworzył,

Jesteśmy Jego własnością, Jego ludem, owcami Jego pastwiska.

Ciebie wybrał Pan, Bóg twój, byś spośród wszystkich narodów, które są na powierzchni ziemi, był ludem będącym Jego szczególną własnością. Pan wybrał was i znalazł upodobanie w was nie dlatego, że liczebnie przewyższacie wszystkie narody, gdyż ze wszystkich narodów jesteście najmniejszym, lecz ponieważ Pan was umiłował i chce dochować przysięgi danej waszym przodkom. (Pwt 7, 6-8)

Wszyscy, którzy po ziemi chodzicie, ku czci Panu wesoło krzyknicie

Psalm 100

Przekład Jana Kochanowskiego

Wszyscy, którzy po ziemi chodzicie,

Ku czci Panu wesoło krzyknicie,

W radości Mu służcie i z ochotą,

A nawiedźcie Jego cerkiew złotą!

On sam jest Bóg; co żywiem, co tchniemy,

On sprawuje w nas, a pewnie nie my.

Mychmy Jego nędzne są stworzenie

I z rąk Jego mamy pożywienie.