Showing posts with label 129. Show all posts
Showing posts with label 129. Show all posts

Często walczyli na mię od młodości mojéj: niech teraz powie Izrael

Psalm CXXVIII. U Żydów 129.
Przekład Ks. Jakóba Wujka
Potucha ludziom uciśnionym, iż acz tu bywają trapieni od okrutników, jednak to znać mają, że jako trawa bez władzy ci okrutnicy zginą.
Pieśń stopniów.

Często walczyli na mię od młodości mojéj: niech teraz powie Izrael.
Często walczyli na mię od młodości mojéj, wszakże mię nie przemogli.
Na grzbiecie moim kowali grzesznicy: przedłużali nieprawość swoję.
Pan sprawiedliwy uciął szyję grzeszników.
Niech będą zawstydzeni i nazad obróceni wszyscy, którzy Syon mają w nienawiści.
Niech będą jako trawa na dachu, która pierwéj uschła, niżeli ją wyrwą.
Którą nie napełnił ręki swojej, który żnie: ani łona swego ten, który snopy zbiera.
I nie rzekli, którzy mimo szli: Błogosławieństwo Pańskie nad wami: błogosławilichmy wam w imię Pańskie.

Izrael sam to niech powie; jak nas trapili łotrowie

Psalm 129
Śpiewnik Ks. Głodkiewicza (Ps 128)
Izrael sam to niech powie; + Jak nas trapili łotrowie.
Z młodu nas ciągle męczyli, + Jednakże my zwyciężyli.
Po grzbiecie naszym orali, + Wszystkie katusze sprawiali;
Pan pełen sprawiedliwości, + Pokruszył pęta ich złości.

Izrael sam to niech powie: z młodu nas często trapili

Psalm 129
Przekład Franciszka Karpińskiego (# CXXVIII)
I ten Psalm niepewnego autora jest: może bydź rozumiany o Żydach powróconych z Babilonii, i słodkiego w Palestynie pokoju używających.
Izrael sam to niech powie: + Z młodu nas często trapili,
Trapili srodzy łotrowie, + A przecię nas nie pożyli.
Po grzbiecie naszym orali, + Nayprzykrzeyszemi plagami;
I głosem nas mordowali, + I naycięższemi pracami.

Mogą rzec Pańscy wybrani: z młodości nas trapili

Psalm 129
Przekład Jana Kochanowskiego, "Psałterz Dawidów"
Mogą rzec Pańscy wybrani: + Z młodości nas trapili,
Trapili srodzy pogani, + Przedsię nas nie pożyli.
Grzbiety nam srodze orali + Nieznośnymi plagami
I głodem nas mordowali, + I ciężkimi pracami.
Pan wiecznej sprawiedliwości + O swój lud się zastawił:
Potłukł pęta w swej srogości, + A nas niewolej zbawił.